กลอนรักสั้นๆน่าสนใจ

ให้ห่วงกันบ้างเป็นไร
ให้ห่วงใย..ให้มีสิทธิ์
ให้นะ..ให้ลองคิด
รักสักนิดก็เพียงพอ

ช่วงแรกแห่งความรัก
คือรู้จักและทักทาย
ยิ้มมายิ้มไป
แล้วมอบหัวใจให้กันและกัน

เธอคือผู้หญิงที่อ่อนหวาน
ถ้อยคำรำพัน ฟังแล้วอ่อนไหว
ได้พูดคุย ได้ยินเสียงของเธอทีไร
รู้บ้างไหม ว่า อยากเข้าไปนั่งในหัวใจเธอ....

รักคือคำ นิยาม ความลึกซึ้ง
เธอคือหนึ่ง ในคำ นิยามนั้น
คนที่เป็น เช่นแสง แห่งตะวั น
เดียวดายพลัน เมื่อฉัน ไม่มีเธอ

เกลียดตัวเองยิ่งนัก
แค่เข้าไปทักก็ไม่กล้า
เลยแต่งกลอนบทนี้ขึ้นมา
แทนคำบอกว่าห่วงใย

เป็นดอกแก้วในใจใครฉันไม่ว่า
เป็นดอกหญ้าในใจใครฉันไม่หวั่น
เป็นดอกโศกในใจใครไม่สำคัญ
เป็นดอกรักในใจฉันเท่านั้นพอ

แค่ฟ้าที่กั้นไว้
ไม่อาจขวางใจที่ใกล้กว่า
แม้ไม่ได้คิดถึงทุกครั้งที่หลับตา
แต่ก็คิดถึงตลอดเวลาที่หายใจ

อาจจะมีบ้างบางเวลา
ที่เกิดหายหน้าหายตาห่างกันไป
แต่ก็ยังรับรู้อยู่ใช่ไหม
ว่าในใจยังเหมือนเดิม

เก็บความรักไว้ให้
เก็บความห่วงใยห่วงหา
เพียงแค่หวังไว้ตลอดเวลา
ว่าวันหนึ่งเธอคงเข้าใจ