กลอนรักสั้นๆน่าสนใจ

ความรัก คือ ท้องฟ้า
คือ ต้นหญ้าที่พริ้วไหว
ความรัก คือ การให้กำลังใจ
คือ ความยิ่งใหญ่ของกาลเวลา

หากตราบใด สายนทียังปรี่ไหล
สู่มหาชลาลัย กระแสสินธุ์
เกลียวคลื่นยังกระทบฝั่งดั่งอาจิณต์
เป็นนิจศีล ตราบนั้น ฉันรักเธอ

เพียงความทรงจำ
เพียงคำสัญญา
เพียงมองแววตา
ก็รู้ว่า รักเธอ

นาฬิกาจะหมุนกี่หมื่นรอบ
ฉันก็ยังตอบ"รักเธอ"เสมอๆ
เหมือนวันเก่าที่ฉันเคยรักเธอ
ถึงวันนี้ก็ยังรักเสมอรักเธอขึ้นทุกวัน

อาจจะมีบ้างบางเวลา
ที่เกิดหายหน้าหายตาห่างกันไป
แต่ก็ยังรับรู้อยู่ใช่ไหม
ว่าในใจยังเหมือนเดิม

หนีความรักอย่างไรหนีให้พ้น
หนีใจตนหนีไปไม่ได้แน่
จะเข้มแข็งจากไหนก็ตามแต่
ต้องอ่อนแอเพราะรักหักอกเอา

ความรักคือทุกอย่าง
คือการสร้าง คือการทำลาย
คือความเข้มแข็ง คือความอ่อนไหว
คือเหตุผลมากมายที่ไร้ซึ่งนิยาม

อยากรักเธอเท่าฟ้า
แต่ก็ไม่รู้ว่าฟ้ากว้างแค่ไหน
เอาเป็นว่ารักเธอหมดหัวใจ
และไม่เคยรักใครเท่าเธอ

เกลียดตัวเองยิ่งนัก
แค่เข้าไปทักก็ไม่กล้า
เลยแต่งกลอนบทนี้ขึ้นมา
แทนคำบอกว่าห่วงใย