กลอนรักสั้นๆน่าสนใจ

เกลียดตัวเองยิ่งนัก
แค่เข้าไปทักก็ไม่กล้า
เลยแต่งกลอนบทนี้ขึ้นมา
แทนคำบอกว่าห่วงใย

เพราะมีเธอโลกนี้จึงสดใส
เพราะมีเธอหัวใจจึงไม่เหว่หว้า
เพราะมีเธอในวันที่เจ็บจึงไม่มีน้ำตา
เพราะมีเธอตลอดเวลาจึงไม่เหงาใจ

ฟ้ากว้าง…ช่างฟ้า
มองไม่เห็นด้วยตาแต่ใจเห็น
ความรักยังเป็นเงาทั้งเช้าเย็น
คำสัญญาไม่จำเป็นเท่า …หัวใจ…

อยากเก็บดาวมาร้อยเป็นความรัก
อยากเก็บผักมามัดเป็นหัวใจ
จาบอกเธอว่ารักหมดใจ
แล้วจาเอาความรักกับหัวใจมาให้เธอ

ใจจริงคิดอยากจะผูกพัน
แต่วันนั้นยังไม่กล้าเอ่ย
อยากทักทาย ถามไถ่ แต่ไม่เคย
แล้วจะเอ่ยความในใจได้อย่างไร

กาลเวลาผ่านไปไม่สิ้นสุด
ไม่เคยหยุดอยู่กับ ณ ตรงไหน
แต่ความรักอาจหยุดลง ณ จุดใด
เหมือนที่ฉันหยุดใจไว้ที่เธอ

อ่านหนังสือดึกๆก็นึกถึงคนคนหนึ่ง
คนซึ่งต้องห่วงหา คนคนนึงซึ่งอยู่ในใจตลอดมา
คนคนนึงซึ่งคนคนนี้ขอบอกว่า "รักเธอ"

หนึ่งคนอาจมีร้อยพันความฝัน
ขอได้ไหมเป็นหนึ่งในนั้นที่เธอฝันหา
จะมีโอกาสไหมแค่เสี้ยวหนึ่งเวลา
ได้เป็นคนมีค่าแค่ในความฝันเธอ 

อย่าถามเลยว่าคิดถึงหรือเปล่า
ลองนับดาวบนฟ้าดีกว่าไหม
เผื่อจะได้คำตอบของหัว ใจ
ที่ซ่อนในดวงดาวหลายร้อยดวง..