กลอนรักสั้นๆน่าสนใจ

ตั้งนาฬิกาปลุกหกโมงเช้า
สองทุ่มรีบเข้านอนให้ตื่นไหว
ข่มตานอนได้แต่ไม่อาจข่มใจ
คิดถึงคนไกลตื่นสายอยู่ดี

บนท้องฟ้ามีดวงดาว
ในเมืองลาวมีข้าวเหนียว
ในกระทะมีไข่เจียว
ใจดวงเดียวมีให้เธอ

แค่ฟ้าที่กั้นไว้
ไม่อาจขวางใจที่ใกล้กว่า
แม้ไม่ได้คิดถึงทุกครั้งที่หลับตา
แต่ก็คิดถึงตลอดเวลาที่หายใจ

อยู่ไกลกันตั้งขนาดนี้
กลัวเธอจะไปมีใครคนใหม่
คำสัญญายังจำได้หรือเปล่า
คนไกลที่บอกว่าจะฝากใจไว้ให้กัน

อ่านหนังสือดึกๆก็นึกถึงคนคนหนึ่ง
คนซึ่งต้องห่วงหา คนคนนึงซึ่งอยู่ในใจตลอดมา
คนคนนึงซึ่งคนคนนี้ขอบอกว่า "รักเธอ"

เป็นเพราะกลัวว่าเธอจะไกลห่าง
จึงหาทางตีสนิทชิดเคียงใกล้
แม้จะรู้ว่าเธอไม่มีใจ
ไม่ทำให้หลีกไกลไปจากเธอ

หนึ่งคนอาจมีร้อยพันความฝัน
ขอได้ไหมเป็นหนึ่งในนั้นที่เธอฝันหา
จะมีโอกาสไหมแค่เสี้ยวหนึ่งเวลา
ได้เป็นคนมีค่าแค่ในความฝันเธอ 

ถ้ารักคือทุกข์
แล้วสุขคืออะไร
ถ้ารักคือความเสียใจ
แล้วทำไมถึงต้องการ

หัวใจดวงนี้ไม่มีอะไร
นอกจากความห่วงใย ให้ใครบางคน
หัวใจดวงนี้บางทีก็สับสน
แต่ไม่เคยทิ้งใครบางคน ให้ร่วงหล่นจากหัวใจ