กลอนรักสั้นๆน่าสนใจ
ใจจริงคิดอยากจะผูกพัน
แต่วันนั้นยังไม่กล้าเอ่ย
อยากทักทาย ถามไถ่ แต่ไม่เคย
แล้วจะเอ่ยความในใจได้อย่างไร
ไม่เคยไม่คิดถึง
เพราะลึกซึ้งกับเธอกว่าคนไหน
ไม่เคยไม่ห่วงใย
เพราะเธอคือทุกความหมายในความผุกพัน
ถามดาวบนฟากฟ้า
อยากรู้ว่าเธอจะคิดถึงฉันไหม
ในยามที่เราสองต้องห่างไกล
เธอจะยังมีฉันไหม ในใจเธอ
…เป็นความจริงที่ว่า…
น้ำและฟ้าไม่อาจมาพบกันได้
แต่น้ำ…ยังคงสะท้อนภาพฟ้าแม้ห่างไกล
แล้วเราจะหวั่นไปไย…ถ้าใจส่งถึงกัน
แค่ฟ้าที่กั้นไว้
ไม่อาจขวางใจที่ใกล้กว่า
แม้ไม่ได้คิดถึงทุกครั้งที่หลับตา
แต่ก็คิดถึงตลอดเวลาที่หายใจ
ถ้าฉันสร้างปาฏิหาริย์ได้
จะภาวนาให้โลกหยุดหมุน
จะได้อยู่ในอ้อมกอดอุ่น
และสบตากับเธอไปตลอดกาล
เกิดเป็นหญิงจริงแท้ยิ่งลำบาก
จะเอ่ยปากฝากใครว่าคิดถึง
คงทำได้แค่เพียงใจคะนึง
มิอาจเอื้อมเอ่ยถึงความในใจ
เกลียดตัวเองยิ่งนัก
แค่เข้าไปทักก็ไม่กล้า
เลยแต่งกลอนบทนี้ขึ้นมา
แทนคำบอกว่าห่วงใย
ได้แต่นั่งมองเธอจากด้านหลัง
ได้แต่หวังว่าเธอจะมีใจ
ได้แตคิดว่าเธอไม่มีใคร
จนสุดท้ายก็ได้แต่แอบรักเธอ
