กลอนรักสั้นๆน่าสนใจ

รักที่ม่ะต้องทน
คือ
รักคนที่เขารักเรา

วันนั้น กับวันนี้
วันที่ผ่านมาเนิ่นนาน
วันวาน กับวันหวาน
ตลอดกาลยังคงเดิม

ถ้าฉันผิด OK. ฉันขอโทษ
ถ้าเธอโกรธ OK. ฉันไปหา
ถ้าเธอผิด OK. เธอจงมา
ถ้าไม่มา OK. เราเลิกกัน

ใจจริงคิดอยากจะผูกพัน
แต่วันนั้นยังไม่กล้าเอ่ย
อยากทักทาย ถามไถ่ แต่ไม่เคย
แล้วจะเอ่ยความในใจได้อย่างไร

เก็บความรักไว้ให้
เก็บความห่วงใยห่วงหา
เพียงแค่หวังไว้ตลอดเวลา
ว่าวันหนึ่งเธอคงเข้าใจ

เกลียดตัวเองยิ่งนัก
แค่เข้าไปทักก็ไม่กล้า
เลยแต่งกลอนบทนี้ขึ้นมา
แทนคำบอกว่าห่วงใย

ถ้ารักคือทุกข์
แล้วสุขคืออะไร
ถ้ารักคือความเสียใจ
แล้วทำไมถึงต้องการ

ไม่จำเป็นสำหรับคำหวาน
ไม่ต้องมาพบพานทุกวันก็ได้
ความรักขึ้นอยู่กับหัวใจ
คำหวานใดๆก็ไม่สำคัญ

รักกันง่ายๆ สบายดีออก
ไม่จำเป็นต้องบอกว่ารักก็ได้
ขอแค่รู้สึกลึกๆ ข้างใน
ขอแค่จริงใจมีให้ก็พอ