กลอนรักสั้นๆน่าสนใจ
ตั้งนาฬิกาปลุกหกโมงเช้า
สองทุ่มรีบเข้านอนให้ตื่นไหว
ข่มตานอนได้แต่ไม่อาจข่มใจ
คิดถึงคนไกลตื่นสายอยู่ดี
นั่งมองดาวบนฟ้า
ส่งความห่วงหาไปให้
ข้ามน้ำทะเลเขาที่ยาวไกล
ให้ใจอีกใจที่ไกลกัน
ผิดไหมที่ฉันอยากเจอ
ผิดไหมที่ฉันละเมอหา
ผิดไหมที่ฉันคิดถึงตลอดเวลา
ผิดไหมถ้าฉันจะรักเธอ
อยากโปรยรักขึ้นไปบนท้องฟ้า
เธอจะได้รู้ว่ามันมากแค่ไหน
ให้เธอได้เก็บมันไว้
แม้จะอยู่ไกลก็จะเหมือนใกล้กัน
ยังเป็นคนที่คอยห่วง
แม้เวลาจะล่วงเลยผ่าน
ฉันยังเป็นฉันเหมือนวันวาน
คนที่มีเธอตลอดกาลในใจ
ยิ่งฉัีนคุยกับเธอ
ยิ่งทำให้ฉันละเมอ ว่าเธอคือคนที่ใช่
ตามหามานาน คนอย่างเธอ คนของหัวใจ
รู้เลยว่าใช่ เมื่อได้ใกล้ชิดสนิทกัน
ฝากความคิดถึงข้ามฟ้าไป
หอบความห่วงใยมาให้เธอ
ให้รู้ว่าเป็นห่วงเสมอ
แม้...ไม่ได้เจออยู่ใกล้กัน
ใจจริงคิดอยากจะผูกพัน
แต่วันนั้นยังไม่กล้าเอ่ย
อยากทักทาย ถามไถ่ แต่ไม่เคย
แล้วจะเอ่ยความในใจได้อย่างไร
เป็นเพราะกลัวว่าเธอจะไกลห่าง
จึงหาทางตีสนิทชิดเคียงใกล้
แม้จะรู้ว่าเธอไม่มีใจ
ไม่ทำให้หลีกไกลไปจากเธอ