กลอนรักสั้นๆน่าสนใจ

ใจจริงคิดอยากจะผูกพัน
แต่วันนั้นยังไม่กล้าเอ่ย
อยากทักทาย ถามไถ่ แต่ไม่เคย
แล้วจะเอ่ยความในใจได้อย่างไร

เกลียดตัวเองยิ่งนัก
แค่เข้าไปทักก็ไม่กล้า
เลยแต่งกลอนบทนี้ขึ้นมา
แทนคำบอกว่าห่วงใย

ยิ่งฉัีนคุยกับเธอ
ยิ่งทำให้ฉันละเมอ ว่าเธอคือคนที่ใช่
ตามหามานาน คนอย่างเธอ คนของหัวใจ
รู้เลยว่าใช่ เมื่อได้ใกล้ชิดสนิทกัน

ความรู้สึก ดีๆ ที่มีให้
ความห่วงใย ที่มี อยู่เสมอ
ความคิดถึง ที่ส่ง ไปให้เธอ
คงทำให้ เธอพบเจอ ความอุ่นใจ

ฉันอาจไม่ดีอย่างใครๆ
แต่ทำไมต้องเป็นเหมือนอย่างเขา
ฉันก็เป็นของฉันอย่างนี้มานานเนา
แต่มีรักใหญ่เท่าท้องนภา...

ช่วงแรกแห่งความรัก
คือรู้จักและทักทาย
ยิ้มมายิ้มไป
แล้วมอบหัวใจให้กันและกัน

หวังว่าจะเป็นจริง
กับบางสิ่งที่วาดไว้
หวังว่าอะไรในใจ
ที่ซ่อนไว้จะตรงกัน

รู้ไหมว่ามันยาก
ในใจมันลำบากแค่ไหน
กับการที่ต้องบอกเธอออกไป
ให้รู้ความในใจว่า I love you

แค่ความรู้สึกที่อ่อนไหว
มันเบ่งบานอยู่ในใจของเธอและฉัน
เฝ้าถนอมให้เติบโตขึ้นทุกวัน
ให้ป็นความผูกพันธ์ระหว่างใจ