กลอนรักสั้นๆน่าสนใจ

เกลียดตัวเองยิ่งนัก
แค่เข้าไปทักก็ไม่กล้า
เลยแต่งกลอนบทนี้ขึ้นมา
แทนคำบอกว่าห่วงใย

แค่ฟ้าที่กั้นไว้
ไม่อาจขวางใจที่ใกล้กว่า
แม้ไม่ได้คิดถึงทุกครั้งที่หลับตา
แต่ก็คิดถึงตลอดเวลาที่หายใจ

…เป็นความจริงที่ว่า…
น้ำและฟ้าไม่อาจมาพบกันได้
แต่น้ำ…ยังคงสะท้อนภาพฟ้าแม้ห่างไกล
แล้วเราจะหวั่นไปไย…ถ้าใจส่งถึงกัน

ไม่ขอเป็นเพื่อน
ไม่ขอเป็นใคร
ขอเป็นคนของหัวใจ
okไหมคนดี

อิจฉาเครื่องบินอยู่ใกล้ airport
อิจฉาปรอทอยู่ติดคนไข้
อิจฉาหลอดเลือดคอยหล่อเลี้ยงหัวใจ
อิจฉาใครใครที่อยู่ใกล้เธอ

หนีความรักอย่างไรหนีให้พ้น
หนีใจตนหนีไปไม่ได้แน่
จะเข้มแข็งจากไหนก็ตามแต่
ต้องอ่อนแอเพราะรักหักอกเอา

มิอาจโทร บอกความในได้ทั้งหมด
มิอาจจด ความห่วงหาว่าแค่ไหน
มิอาจแฟกซ์ ความลุ่มหลงส่งให้ไป
มิอาจเพจ ความห่วงใย ส่งให้เธอ

ร. รักหาไม่ยาก ไม่ต้องลากเรือออกไป
ขนส่งจากหัวใจ ไม่ต้องใช้แม้น้ำมัน
แช่เย็นไว้ในใจ ความห่วงใยมีทุกครั้ง
คิดถึงก็แล้วกัน ให้เธอนั้นจำจงดี

คนดีเป็นอย่างไรบ้าง
ไม่นานหรอกก็รุ่งสาง
ความอ้างว้างจะจางหายไป