กลอนรักสั้นๆน่าสนใจ

บ่ายหนึ่งคิดถึงเธอ
บ่ายสองละเมออยากเจอหน้า
บ่ายสามยังห่วงใยทุกเวลา
บ่ายสี่ห้านั่งบ้าอยู่คนเดียว

เกลียดตัวเองยิ่งนัก
แค่เข้าไปทักก็ไม่กล้า
เลยแต่งกลอนบทนี้ขึ้นมา
แทนคำบอกว่าห่วงใย

อย่าถามเลยว่าคิดถึงหรือเปล่า
ลองนับดาวบนฟ้าดีกว่าไหม
เผื่อจะได้คำตอบของหัว ใจ
ที่ซ่อนในดวงดาวหลายร้อยดวง..

เกิดเป็นหญิงจริงแท้ยิ่งลำบาก
จะเอ่ยปากฝากใครว่าคิดถึง
คงทำได้แค่เพียงใจคะนึง
มิอาจเอื้อมเอ่ยถึงความในใจ

วันเวลาอาจเปลี่ยนใจใครต่อใคร
แต่วันเวลาไม่อาจเปลี่ยนใจฉัน
วันเวลาอาจทำให้ใครเลิกรักกัน
แต่วันเวลาไม่อาจทำให้ฉันเลิกรักเธอ

คิดถึงคือความทุกข์
ความสุขคือได้อยู่ใกล้
กำแพงคือระยะทางที่ห่างไกล
แต่มิอาจกั้นหัวใจให้ห่างกัน

คำ 3 คำจำให้มั่น "ฉันรักเธอ"
คำ 3 คำย้ำเสมอ "เธอแฟนฉัน"
คำ 3 คำจำเอาไว้ "เราแฟนกัน"
คำ 3 คำถ้าทิ้งกัน "เอาถึงตาย"

จะต้องห่างกันเพียงไรก็ไม่ว่า
แต่ขออย่าลืมกันจะได้ไหม
ขอเพียงส่งความคิดถึงและห่วงใย
พร้อมกับความจริงใจมาให้กัน

ใจจริงคิดอยากจะผูกพัน
แต่วันนั้นยังไม่กล้าเอ่ย
อยากทักทาย ถามไถ่ แต่ไม่เคย
แล้วจะเอ่ยความในใจได้อย่างไร