กลอนรักสั้นๆน่าสนใจ

บ่ายหนึ่งคิดถึงเธอ
บ่ายสองละเมออยากเจอหน้า
บ่ายสามยังห่วงใยทุกเวลา
บ่ายสี่ห้านั่งบ้าอยู่คนเดียว

รู้บ้างไหม ว่าใครเขา เฝ้าคิดถึง
รู้บ้างไหม ใครคนนึง รำพึงหา
รู้บ้างไหม ใครห่วงเธอเสมอมา
เธอไม่รู้ แสดงว่า ไม่รักเรา

จะเป็นยาแดงยามเธอหกล้ม
จะเป็นพาราเม็ดกลมยามเธอเป็นไข้
จะเป็นยาน้ามดำในยามเธอไอ
จะเป็นเพื่อนคู่ใจยามเธอต้องการ

วันเวลาอาจเปลี่ยนใจใครต่อใคร
แต่วันเวลาไม่อาจเปลี่ยนใจฉัน
วันเวลาอาจทำให้ใครเลิกรักกัน
แต่วันเวลาไม่อาจทำให้ฉันเลิกรักเธอ

จะต้องห่างกันเพียงไรก็ไม่ว่า
แต่ขออย่าลืมกันจะได้ไหม
ขอเพียงส่งความคิดถึงและห่วงใย
พร้อมกับความจริงใจมาให้กัน

อย่าหวั่นใจไปเลยคนดี
ฉันคงไม่มีวันที่จะแปรผัน
ความรักความผูกพัน
ยังคงมั่น..ฉันสัญญา

อิจฉาเครื่องบินอยู่ใกล้ airport
อิจฉาปรอทอยู่ติดคนไข้
อิจฉาหลอดเลือดคอยหล่อเลี้ยงหัวใจ
อิจฉาใครใครที่อยู่ใกล้เธอ

เกลียดตัวเองยิ่งนัก
แค่เข้าไปทักก็ไม่กล้า
เลยแต่งกลอนบทนี้ขึ้นมา
แทนคำบอกว่าห่วงใย

คิดถึงใครคนหนึ่งตรึงตราจิต
พรหมลิขิตขีดทางให้ห่างเหิน
ต่างคนต่างหนทางที่ต้องเผชิญ
ย่างก้าวเดินบนเส้นทางที่ต่างกัน