กลอนรักสั้นๆน่าสนใจ

ชอบคนคิดอะไรทันกัน
เพราะฉันไม่ชอบย่ำอยู่กับที่
มาเจอเธอก็รู้สึกแปลกๆดี
บอกกับตัวเองว่าคนนี้ใช่เลย

คิดถึงเธอทุกวันใจพร่ำเพ้อ
คิดถึงเธอทุกวันใจเพ้อหา
คิดถึงเธอทุกวันทุกเวลา
แต่ตอนนี้ผมขอลาต้องเข้านอน

เพียงความทรงจำ
เพียงคำสัญญา
เพียงมองแววตา
ก็รู้ว่า รักเธอ

บอกตัวเองไม่ถูกเหมือนกัน
เธอมีอะไรสำคัญกว่าใครคนไหน
ทุกเวลานาทีที่ผ่านไป
ใจจึงไม่เคยลืมเธอได้เลย

เกลียดตัวเองยิ่งนัก
แค่เข้าไปทักก็ไม่กล้า
เลยแต่งกลอนบทนี้ขึ้นมา
แทนคำบอกว่าห่วงใย

แค่ความผูกพันวันละนิด
มันค่อย ๆ เพิ่มค่าจนวันนี้
และมันจะยิ่งเพิ่มค่าทบทวี
ยิ่งห่างยิ่งดี
ความคิดถึงที่มีก็เพิ่มตาม

รักที่ม่ะต้องทน
คือ
รักคนที่เขารักเรา

อยากจะบอกความรู้สึกนี้ที่มีให้
อยากจะบอกความในใจให้เธอรับรู้เสมอ
อยากให้รู้ว่าฉันนี่แหละที่รักเธอ
และจะรักเสมอเช่นนี้ตลอดไป

เธอคือคนสำคัญคนหนึ่ง
เธอคือหนึ่งในดวงใจ
เธอมีความห่วงใยให้กันและกัน
เธอคือใครคนนั้นที่ฉันรักมากมาย