กลอนรักสั้นๆน่าสนใจ

ตั้งนาฬิกาปลุกหกโมงเช้า
สองทุ่มรีบเข้านอนให้ตื่นไหว
ข่มตานอนได้แต่ไม่อาจข่มใจ
คิดถึงคนไกลตื่นสายอยู่ดี

เกลียดตัวเองยิ่งนัก
แค่เข้าไปทักก็ไม่กล้า
เลยแต่งกลอนบทนี้ขึ้นมา
แทนคำบอกว่าห่วงใย

สูตรการหาพื้นที่ของหัวใจ
เท่ากับความห่วงใยเธอคูณหนึ่ง
ติดรูดด้วย สมการซึ้ง ซึ้ง
เท่ากับความคิดถึง คูณ ความห่วงใย

รักกันง่ายๆ สบายดีออก
ไม่จำเป็นต้องบอกว่ารักก็ได้
ขอแค่รู้สึกลึกๆ ข้างใน
ขอแค่จริงใจมีให้ก็พอ

…เป็นความจริงที่ว่า…
น้ำและฟ้าไม่อาจมาพบกันได้
แต่น้ำ…ยังคงสะท้อนภาพฟ้าแม้ห่างไกล
แล้วเราจะหวั่นไปไย…ถ้าใจส่งถึงกัน

ก่อนเธอนอน คิดถึงฉัน บ้างหรือยัง
ก่อนหลับฝัน คิดถึงฉัน บ้างน่ะเธอ
หากเธอเผลอ หลับไปแล้ว ไม่ว่ากัน
แต่ในฝัน ขอมีฉัน ด้วยก็พอ

แม้จะสิ้นดินฟ้า Star ดับ
ตะวันลับขอบฟ้าหมดราศี
แม้ The Moon สิ้นแสงแห่งราตรี
แต่ตัว Me ยังรัก You เพียงผู้เดียว

ไม่ว่าเขาหรือใครไม่สำคัญ
เพราะใจฉันรักมั่นไม่หวั่นไหว
มีเพียงเธอรักเพียงเธอจนหมดใจ
จะร้อยเขาพันใครไม่สำคัญ

ก็ได้แต่ส่งใจ
ให้มันลอยไปหาเธอ-ได้เท่านี้
เชื่อนะ! ว่าในทุก ๆ วินาที
เธอเองก็คงมีฉันคนนี้ อยู่ในใจ