กลอนรักสั้นๆน่าสนใจ

…เป็นความจริงที่ว่า…
น้ำและฟ้าไม่อาจมาพบกันได้
แต่น้ำ…ยังคงสะท้อนภาพฟ้าแม้ห่างไกล
แล้วเราจะหวั่นไปไย…ถ้าใจส่งถึงกัน

อยากเอ่ยปากบอกคำนั้นมันไม่กล้า
อยากบอก ว่าใจมันรักเธอแค่ไหน
อยากให้รู้ว่าฉันรักเธอหมดใจ
คำสุดท้ายจากใจคือฉันรักเธอ

ความรักคือทุกอย่าง
คือการสร้าง คือการทำลาย
คือความเข้มแข็ง คือความอ่อนไหว
คือเหตุผลมากมายที่ไร้ซึ่งนิยาม

ถามหาความรักว่าอยู่ไหน
อยู่ไกลที่ฟากฟ้ากว้าง
หรืออยู่สุดท้ายที่ปลายทาง
หรืออยู่ข้างๆใจเธอ

ตั้งนาฬิกาปลุกหกโมงเช้า
สองทุ่มรีบเข้านอนให้ตื่นไหว
ข่มตานอนได้แต่ไม่อาจข่มใจ
คิดถึงคนไกลตื่นสายอยู่ดี

ถึงคุณมีใครก็ช่าง
ถึงไม่ได้อยู่เคียงข้างก็ไม่อ่อนไหว
เพราะเพียงแค่รักคุณอยู่ในใจ
ไม่ว่าอยู่ไหนก็สุขใจเสมอนาน

แค่ความรู้สึกที่อ่อนไหว
มันเบ่งบานอยู่ในใจของเธอและฉัน
เฝ้าถนอมให้เติบโตขึ้นทุกวัน
ให้ป็นความผูกพันธ์ระหว่างใจ

ฟ้ากว้าง…ช่างฟ้า
มองไม่เห็นด้วยตาแต่ใจเห็น
ความรักยังเป็นเงาทั้งเช้าเย็น
คำสัญญาไม่จำเป็นเท่า …หัวใจ…

รักเธอนะที่รัก
ก้อเธอน่ารักออกอย่างนี้
เธอจิงใจสารพัดที่จะดี
เเล้วอย่างนี้จะไม่ให้รักได้อย่างไร