กลอนรักสั้นๆน่าสนใจ

เพราะมีเธอโลกนี้จึงสดใส
เพราะมีเธอหัวใจจึงไม่เหว่หว้า
เพราะมีเธอในวันที่เจ็บจึงไม่มีน้ำตา
เพราะมีเธอตลอดเวลาจึงไม่เหงาใจ

…เป็นความจริงที่ว่า…
น้ำและฟ้าไม่อาจมาพบกันได้
แต่น้ำ…ยังคงสะท้อนภาพฟ้าแม้ห่างไกล
แล้วเราจะหวั่นไปไย…ถ้าใจส่งถึงกัน

เธอไม่ใช่ทุกอย่างที่ฉันต้องการมี
แต่เธอคือสิ่งเดียวที่ฉันคนนี้-ต้องการได้
ขอเธอแค่ใจเต็มๆ-เพียงหนึ่งใจ
ฉันคงไม่ต้องการอะไร-จากใครอีกเลย

เกลียดตัวเองยิ่งนัก
แค่เข้าไปทักก็ไม่กล้า
เลยแต่งกลอนบทนี้ขึ้นมา
แทนคำบอกว่าห่วงใย

ความรู้สึกดี ๆ ที่มีให้เธอ
ไม่ใช่เพียงพลั้งเผลอเพราะความเหงา
แต่หล่อหลอมจากความฝันอันบางเบา
กระซิบฝากสายลมหนาวว่ารักเธอ

กุหลาบหักเหมือนรักที่ปักอก
กุหลาบสดเหมือนรักที่สดใส
กุหลาบเหี่ยวเหมือนรักที่เปลี่ยวใจ
กุหลาบใดเทียบเท่าฉันรักเธอ

จะต้องห่างกันเพียงไรก็ไม่ว่า
แต่ขออย่าลืมกันจะได้ไหม
ขอเพียงส่งความคิดถึงและห่วงใย
พร้อมกับความจริงใจมาให้กัน

ฉันคงเป็นได้แค่ทางผ่าน
เป็นสะพานข้ามดวงดาว
เพื่อพาเธอไปพบกับเขา
ส่วนฉันจะปวดร้าวก็ช่างมัน

อยู่ไกลกันตั้งขนาดนี้
กลัวเธอจะไปมีใครคนใหม่
คำสัญญายังจำได้หรือเปล่า
คนไกลที่บอกว่าจะฝากใจไว้ให้กัน