กลอนรักสั้นๆน่าสนใจ

เกลียดตัวเองยิ่งนัก
แค่เข้าไปทักก็ไม่กล้า
เลยแต่งกลอนบทนี้ขึ้นมา
แทนคำบอกว่าห่วงใย

แค่ฟ้าที่กั้นไว้
ไม่อาจขวางใจที่ใกล้กว่า
แม้ไม่ได้คิดถึงทุกครั้งที่หลับตา
แต่ก็คิดถึงตลอดเวลาที่หายใจ

เมื่อมีรักรู้ว่ารักนั้นมีค่า
เมื่อสิ้นรักรู้ว่ารักนั้นยิ่งใหญ่
เมื่อมีเธอรู้ว่าเธออยู่ที่ใจ
เมื่อจากไกลรู้ว่าใจอยู่ที่เธอ

คิดถึงเธอเหลือเกินคนไกล
เธอคิดถึงฉันบ้างไหมคนดี
ระยะทางห่างกันแบบนี้
เธอจะมีความรู้สึกเช่นไร

รักคือคำ นิยาม ความลึกซึ้ง
เธอคือหนึ่ง ในคำ นิยามนั้น
คนที่เป็น เช่นแสง แห่งตะวั น
เดียวดายพลัน เมื่อฉัน ไม่มีเธอ

คิดถึงเธอทุกวันใจพร่ำเพ้อ
คิดถึงเธอทุกวันใจเพ้อหา
คิดถึงเธอทุกวันทุกเวลา
แต่ตอนนี้ผมขอลาต้องเข้านอน

เขารักเราหรือเปล่าเราไม่รู้
เขาเจ้าชู้หรือเปล่าเราไม่เห็น
เขารักเราเขาก้อรักคนอื่นเป็น
เขาไม่เห็นหน้าเราเดี๋ยวก้อลืม

ยิ่งคุยกับเธอ
ใจฉันยิ่งเพ้อไปกันใหญ่
จากรอยยิ้มเธอจาง ๆ ... มาวางบนหัวใจ
และคำพูดดีๆ จากใจ ที่เธอให้มา

ไม่อยากเป็นเพียงคนไกลห่าง
ได้ใกล้ชิดเธอบ้าง แค่ในฝัน
เหมือนใจของเราไม่มีกันและกัน
ทั้งที่ความจริงนั้นใจของฉันมีแต่เธอ