กลอนรักสั้นๆน่าสนใจ

แค่ความผูกพันวันละนิด
มันค่อย ๆ เพิ่มค่าจนวันนี้
และมันจะยิ่งเพิ่มค่าทบทวี
ยิ่งห่างยิ่งดี
ความคิดถึงที่มีก็เพิ่มตาม

นั่งมองดาวบนฟ้า
ส่งความห่วงหาไปให้
ข้ามน้ำทะเลเขาที่ยาวไกล
ให้ใจอีกใจที่ไกลกัน

ยิ่งรู้จักยิ่งรักมาก
และยิ่งอยากอยู่ชิดใกล้
ยิ่งพูดคุยยิ่งถูกใจ
ใช่แล้วเธอคนในฝัน

สำหรับคนอื่น เขาอาจเรื่องมาก
กว่าจะเจอคนที่ใช่
สำหรับฉัน ใครก้อได้ที่เข้าใจ
และรับได้ ในสิ่งที่ฉันเป็น

ฉันคงเป็นได้แค่ทางผ่าน
เป็นสะพานข้ามดวงดาว
เพื่อพาเธอไปพบกับเขา
ส่วนฉันจะปวดร้าวก็ช่างมัน

เก็บความรักไว้ให้
เก็บความห่วงใยห่วงหา
เพียงแค่หวังไว้ตลอดเวลา
ว่าวันหนึ่งเธอคงเข้าใจ

จะเป็นยาแดงเมื่อเธอล้ม
จะเป็นพารากลมๆเมื่อเธอมีไข้
จะเป็นชวนป๋วยเมื่อเธอไอ
เรียกได้ 24 ชม.

วันนี้เราอยู่ห่างไกล
แต่อีกไม่นานคงได้พบหน้า
พบความดีใจในสายตา
ทดแทนเวลาที่ห่างกัน

เกลียดตัวเองยิ่งนัก
แค่เข้าไปทักก็ไม่กล้า
เลยแต่งกลอนบทนี้ขึ้นมา
แทนคำบอกว่าห่วงใย