กลอนรักสั้นๆน่าสนใจ
เกลียดตัวเองยิ่งนัก
แค่เข้าไปทักก็ไม่กล้า
เลยแต่งกลอนบทนี้ขึ้นมา
แทนคำบอกว่าห่วงใย
ใช่ว่าวันเก่าจะลางเลือน
อาจดูเหมือนทุกสิ่งยังช่างห่างไกล
แต่แท้จริงไม่ว่าวันเวลาไหน
เธอยังคงอยู่ในใจเสมอมา
เวลาร้อนมันก็ร้อน
เวลาหนาวมันก็หนาว
ส่วนเวลาเหงาให้คิดถึงเรานะ
เพราะมีเธอโลกนี้จึงสดใส
เพราะมีเธอหัวใจจึงไม่เหว่หว้า
เพราะมีเธอในวันที่เจ็บจึงไม่มีน้ำตา
เพราะมีเธอตลอดเวลาจึงไม่เหงาใจ
อยากพบอยากเจออยากทัก
อยากรักอยากห่วงอยากหา
คิดถึงจึงได้โทรมา
อยากบอกว่ารักเธอสุดหัวใจ
…เป็นความจริงที่ว่า…
น้ำและฟ้าไม่อาจมาพบกันได้
แต่น้ำ…ยังคงสะท้อนภาพฟ้าแม้ห่างไกล
แล้วเราจะหวั่นไปไย…ถ้าใจส่งถึงกัน
ยิ่งคุยกับเธอ
ใจฉันยิ่งเพ้อไปกันใหญ่
จากรอยยิ้มเธอจาง ๆ ... มาวางบนหัวใจ
และคำพูดดีๆ จากใจ ที่เธอให้มา
ไม่รู้จะเอาอะไรมาฝาก
ที่มีค่ามากกว่า..รักได้
นอกจากกำลังใจ
กับความห่วงใยไม่จืดจาง
คิดถึงคือความทุกข์
ความสุขคือได้อยู่ใกล้
กำแพงคือระยะทางที่ห่างไกล
แต่มิอาจกั้นหัวใจให้ห่างกัน
