กลอนรักสั้นๆน่าสนใจ

ตั้งนาฬิกาปลุกหกโมงเช้า
สองทุ่มรีบเข้านอนให้ตื่นไหว
ข่มตานอนได้แต่ไม่อาจข่มใจ
คิดถึงคนไกลตื่นสายอยู่ดี

มีความลับอยู่ในใจไม่กล้าบอก
พูดไม่ออกเพราะใจเธอ ไม่มีฉัน
อาจเป็นเพราะว่าใครคนไหนกัน
จึงทำให้ ใจเธอนั้นไม่มีฉันเลย

…เป็นความจริงที่ว่า…
น้ำและฟ้าไม่อาจมาพบกันได้
แต่น้ำ…ยังคงสะท้อนภาพฟ้าแม้ห่างไกล
แล้วเราจะหวั่นไปไย…ถ้าใจส่งถึงกัน

ส่วนลึกคือหัวใจ ส่วนในคือความฝัน
ส่วนเธอคือคนสำคัน ส่วนชั้นคิดถึงเธอ

อยู่ไกลกันตั้งขนาดนี้
กลัวเธอจะไปมีใครคนใหม่
คำสัญญายังจำได้หรือเปล่า
คนไกลที่บอกว่าจะฝากใจไว้ให้กัน

ฉันรักใครไม่ง่ายนัก
แต่ก็รักเธอได้ไม่ยาก
พูดออกไปใจตรงกับปาก
รักเธอมากกว่าใครๆ

เป็นเพียง ผู้ชาย ธรรมดา
ไม่ใช่ ซานต้า ที่ไหน
มีของขวัญ คริสมาสต์ ให้เธอไป
เป็นหัวใจ สีแดงแดง อมชมพู

ถามดาวบนฟากฟ้า
อยากรู้ว่าเธอจะคิดถึงฉันไหม
ในยามที่เราสองต้องห่างไกล
เธอจะยังมีฉันไหม ในใจเธอ

แค่ความผูกพันวันละนิด
มันค่อย ๆ เพิ่มค่าจนวันนี้
และมันจะยิ่งเพิ่มค่าทบทวี
ยิ่งห่างยิ่งดี
ความคิดถึงที่มีก็เพิ่มตาม