กลอนรักสั้นๆน่าสนใจ

หลับตาที่ไรใจคิดถึง
ยังคำนึงถึงเธออยู่เสมอ
แม้คืนวันผันผ่าน ไม่พบเจอ
แต่ใจยังรักเธอเสมอไป

ความรัก คือ ท้องฟ้า
คือ ต้นหญ้าที่พริ้วไหว
ความรัก คือ การให้กำลังใจ
คือ ความยิ่งใหญ่ของกาลเวลา

ตั้งนาฬิกาปลุกหกโมงเช้า
สองทุ่มรีบเข้านอนให้ตื่นไหว
ข่มตานอนได้แต่ไม่อาจข่มใจ
คิดถึงคนไกลตื่นสายอยู่ดี

เพราะรู้ว่าเธอๆไม่มีใจให้
แต่ทำไมใจฉันยังห่วงหา
เฝ้ารอคอยความรักทุกเวลา
คำตอบคือ"เพราะว่าฉันรักเธอ"

รักเธอจนใจจะขาด
ถึงจระเข้ฟาดหางยังทนไหว
ไมค์ไทสันกัดหูไม่เป็นไร
ถึงยังไงใจฉันก็รักเธอ

…เป็นความจริงที่ว่า…
น้ำและฟ้าไม่อาจมาพบกันได้
แต่น้ำ…ยังคงสะท้อนภาพฟ้าแม้ห่างไกล
แล้วเราจะหวั่นไปไย…ถ้าใจส่งถึงกัน

เกลียดตัวเองยิ่งนัก
แค่เข้าไปทักก็ไม่กล้า
เลยแต่งกลอนบทนี้ขึ้นมา
แทนคำบอกว่าห่วงใย

รู้บ้างไหม ว่าใครเขา เฝ้าคิดถึง
รู้บ้างไหม ใครคนนึง รำพึงหา
รู้บ้างไหม ใครห่วงเธอเสมอมา
เธอไม่รู้ แสดงว่า ไม่รักเรา

แม้นไม่ได้พบหน้า
แต่เชื่อเถอะว่ายังคิดถึงเสมอ
ยังห่วงใยแม้ไม่เจอ
ก็ยังคิดถึงเธอตลอดไป