กลอนรักสั้นๆน่าสนใจ

จะเป็นยาแดงเมื่อเธอล้ม
จะเป็นพารากลมๆเมื่อเธอมีไข้
จะเป็นชวนป๋วยเมื่อเธอไอ
เรียกได้ 24 ชม.

ยังเหมือนเดิมอยู่นะ
แม้พักนี้จะหายหน้า
ยังคิดถึงเธอเหมือนเคยมา
เพียงแต่ว่าเวลาไม่ค่อยมี

เกลียดตัวเองยิ่งนัก
แค่เข้าไปทักก็ไม่กล้า
เลยแต่งกลอนบทนี้ขึ้นมา
แทนคำบอกว่าห่วงใย

รักแท้อย่าทิ้ง
รักจริงอย่าจาก
รักมากอย่าพราก
รักแต่ปากอย่ารักดีกว่า

ไม่ได้สนที่หน้าตา
ม้ายด้ายสนว่าเคยมีคัย
ตอนนี้ที่สนจัย
มีชั้นแค่ไหนนัยหัวจัยเธอ

เพราะมีเธอโลกนี้จึงสดใส
เพราะมีเธอหัวใจจึงไม่เหว่หว้า
เพราะมีเธอในวันที่เจ็บจึงไม่มีน้ำตา
เพราะมีเธอตลอดเวลาจึงไม่เหงาใจ

ยิ่งฉัีนคุยกับเธอ
ยิ่งทำให้ฉันละเมอ ว่าเธอคือคนที่ใช่
ตามหามานาน คนอย่างเธอ คนของหัวใจ
รู้เลยว่าใช่ เมื่อได้ใกล้ชิดสนิทกัน

ความรัก คือ ท้องฟ้า
คือ ต้นหญ้าที่พริ้วไหว
ความรัก คือ การให้กำลังใจ
คือ ความยิ่งใหญ่ของกาลเวลา

บอกตัวเองไม่ถูกเหมือนกัน
เธอมีอะไรสำคัญกว่าใครคนไหน
ทุกเวลานาทีที่ผ่านไป
ใจจึงไม่เคยลืมเธอได้เลย