กลอนรักสั้นๆน่าสนใจ

ฉันอาจไม่ดีอย่างใครๆ
แต่ทำไมต้องเป็นเหมือนอย่างเขา
ฉันก็เป็นของฉันอย่างนี้มานานเนา
แต่มีรักใหญ่เท่าท้องนภา...

คิดถึงเธอทุกวันใจพร่ำเพ้อ
คิดถึงเธอทุกวันใจเพ้อหา
คิดถึงเธอทุกวันทุกเวลา
แต่ตอนนี้ผมขอลาต้องเข้านอน

ความรักที่ฉันมี
ความรู้สึกดีๆที่ฉันให้
ไม่อาจคำนวณได้เป็นค่าใด
เพราะมันมากมายเหลือเกิน

ไม่ได้สนที่หน้าตา
ม้ายด้ายสนว่าเคยมีคัย
ตอนนี้ที่สนจัย
มีชั้นแค่ไหนนัยหัวจัยเธอ

แค่ฟ้าที่กั้นไว้
ไม่อาจขวางใจที่ใกล้กว่า
แม้ไม่ได้คิดถึงทุกครั้งที่หลับตา
แต่ก็คิดถึงตลอดเวลาที่หายใจ

ฉันรักใครไม่ง่ายนัก
แต่ก็รักเธอได้ไม่ยาก
พูดออกไปใจตรงกับปาก
รักเธอมากกว่าใครๆ

…เป็นความจริงที่ว่า…
น้ำและฟ้าไม่อาจมาพบกันได้
แต่น้ำ…ยังคงสะท้อนภาพฟ้าแม้ห่างไกล
แล้วเราจะหวั่นไปไย…ถ้าใจส่งถึงกัน

ส่วนลึกคือหัวใจ ส่วนในคือความฝัน
ส่วนเธอคือคนสำคัน ส่วนชั้นคิดถึงเธอ

เธอรักใครฉันไม่สน
แต่ขอให้รู้ว่าใจฉัน
มีเพียงเธอ...