กลอนรักสั้นๆน่าสนใจ

เกลียดตัวเองยิ่งนัก
แค่เข้าไปทักก็ไม่กล้า
เลยแต่งกลอนบทนี้ขึ้นมา
แทนคำบอกว่าห่วงใย

กาลเวลาผ่านไปไม่สิ้นสุด
ไม่เคยหยุดอยู่กับ ณ ตรงไหน
แต่ความรักอาจหยุดลง ณ จุดใด
เหมือนที่ฉันหยุดใจไว้ที่เธอ

อย่าหวั่นใจไปเลยคนดี
ฉันคงไม่มีวันที่จะแปรผัน
ความรักความผูกพัน
ยังคงมั่น..ฉันสัญญา

ตั้งนาฬิกาปลุกหกโมงเช้า
สองทุ่มรีบเข้านอนให้ตื่นไหว
ข่มตานอนได้แต่ไม่อาจข่มใจ
คิดถึงคนไกลตื่นสายอยู่ดี

คนดีเป็นอย่างไรบ้าง
ไม่นานหรอกก็รุ่งสาง
ความอ้างว้างจะจางหายไป

อยากพบอยากเจออยากทัก
อยากรักอยากห่วงอยากหา
คิดถึงจึงได้โทรมา
อยากบอกว่ารักเธอสุดหัวใจ

อยู่ไกลกันตั้งขนาดนี้
กลัวเธอจะไปมีใครคนใหม่
คำสัญญายังจำได้หรือเปล่า
คนไกลที่บอกว่าจะฝากใจไว้ให้กัน

เก็บความรักไว้ให้
เก็บความห่วงใยห่วงหา
เพียงแค่หวังไว้ตลอดเวลา
ว่าวันหนึ่งเธอคงเข้าใจ

ไม่รู้จะเอาอะไรมาฝาก
ที่มีค่ามากกว่า..รักได้
นอกจากกำลังใจ
กับความห่วงใยไม่จืดจาง