กลอนรักสั้นๆน่าสนใจ

ฉันอาจไม่ดีอย่างใครๆ
แต่ทำไมต้องเป็นเหมือนอย่างเขา
ฉันก็เป็นของฉันอย่างนี้มานานเนา
แต่มีรักใหญ่เท่าท้องนภา...

แค่เห็นเธอก็ใจสั่น
แค่จ้องกันใจก็หวิว
แค่สบตาก็เหมือนเป็นตะคริว
แค่นี้ก็รู้แล้วว่าชอบเธอ

คิดถึงคือความทุกข์
ความสุขคือได้อยู่ใกล้
กำแพงคือระยะทางที่ห่างไกล
แต่มิอาจกั้นหัวใจให้ห่างกัน

แค่ความผูกพันวันละนิด
มันค่อย ๆ เพิ่มค่าจนวันนี้
และมันจะยิ่งเพิ่มค่าทบทวี
ยิ่งห่างยิ่งดี
ความคิดถึงที่มีก็เพิ่มตาม

ความรู้สึกดี ๆ ที่มีให้เธอ
ไม่ใช่เพียงพลั้งเผลอเพราะความเหงา
แต่หล่อหลอมจากความฝันอันบางเบา
กระซิบฝากสายลมหนาวว่ารักเธอ

ยิ่งฉัีนคุยกับเธอ
ยิ่งทำให้ฉันละเมอ ว่าเธอคือคนที่ใช่
ตามหามานาน คนอย่างเธอ คนของหัวใจ
รู้เลยว่าใช่ เมื่อได้ใกล้ชิดสนิทกัน

เพราะมีเธอโลกนี้จึงสดใส
เพราะมีเธอหัวใจจึงไม่เหว่หว้า
เพราะมีเธอในวันที่เจ็บจึงไม่มีน้ำตา
เพราะมีเธอตลอดเวลาจึงไม่เหงาใจ

คำว่า รัก มี ร เป็นตัวแรก
แล้วจึงแยกจาก ร เป็น ก ไก่
ไม้หันอากาศคั่นกลางระหว่างใจ
แล้วจะได้คำว่า "รัก" สลักทรวง

ร.เรือแล่นไปบนสายน้ำ ไม้หันอากาศบินร่อนบนเวหา
ก.ไก่ค่อยๆเดินตามหลังมา
แล้วอ่านว่า "รัก" ซึ่งคำนี้ฉันให้เธอ