กลอนรักสั้นๆน่าสนใจ
รักที่ม่ะต้องทน
คือ
รักคนที่เขารักเรา
ยิ่งรู้จักยิ่งรักมาก
และยิ่งอยากอยู่ชิดใกล้
ยิ่งพูดคุยยิ่งถูกใจ
ใช่แล้วเธอคนในฝัน
รักเธอ แค่ไหน อย่ารู้
อย่าดู อย่าคิด แค่เห็น
รู้ไป เท่านั้น เดี๋ยวเซ็ง
รู้ไว้ ที่เห็น รักเธอ
อยากให้เธอรับรู้เอาไว้ว่า
แม้เวลาจะผ่านไปนานแค่ไหน
ระยะทางระหว่างเราจะห่างเพียงใด
แต่ในใจรักที่ให้ยังคงเดิม
มิอาจโทร บอกความในได้ทั้งหมด
มิอาจจด ความห่วงหาว่าแค่ไหน
มิอาจแฟกซ์ ความลุ่มหลงส่งให้ไป
มิอาจเพจ ความห่วงใย ส่งให้เธอ
เกลียดตัวเองยิ่งนัก
แค่เข้าไปทักก็ไม่กล้า
เลยแต่งกลอนบทนี้ขึ้นมา
แทนคำบอกว่าห่วงใย
เธอคือใคร ทำใจฉันไหวหวั่น
ใครคือเธอ คน นั้นในใจนี้
เธอมีใจ ให้ฉันไหมนะคนดี
ใจมีเธอคน นี้เพียงคนเดียว
แค่ความผูกพันวันละนิด
มันค่อย ๆ เพิ่มค่าจนวันนี้
และมันจะยิ่งเพิ่มค่าทบทวี
ยิ่งห่างยิ่งดี
ความคิดถึงที่มีก็เพิ่มตาม
เพียงความคิดถึง
แค่อยากให้รู้ซึ้งและเข้าใจ
ถ้าไม่รัก ก็คงไม่หวั่นไหว
ถ้าไม่ห่วงใย ก็คงไม่คิดถึง