กลอนรักสั้นๆน่าสนใจ

รักที่ม่ะต้องทน
คือ
รักคนที่เขารักเรา

เป็นเพราะกลัวว่าเธอจะไกลห่าง
จึงหาทางตีสนิทชิดเคียงใกล้
แม้จะรู้ว่าเธอไม่มีใจ
ไม่ทำให้หลีกไกลไปจากเธอ

มีความลับอยู่ในใจไม่กล้าบอก
พูดไม่ออกเพราะใจเธอ ไม่มีฉัน
อาจเป็นเพราะว่าใครคนไหนกัน
จึงทำให้ ใจเธอนั้นไม่มีฉันเลย

แค่ความรู้สึกที่อ่อนไหว
มันเบ่งบานอยู่ในใจของเธอและฉัน
เฝ้าถนอมให้เติบโตขึ้นทุกวัน
ให้ป็นความผูกพันธ์ระหว่างใจ

ใช่ว่าวันเก่าจะลางเลือน
อาจดูเหมือนทุกสิ่งยังช่างห่างไกล
แต่แท้จริงไม่ว่าวันเวลาไหน
เธอยังคงอยู่ในใจเสมอมา

ยามใดที่เธอค้นพบความรัก
เธอจะรู้ว่ารักนั้นมีค่า
และทุกๆวันเวลา
จะเป็นวันสำหรับเธอ

ทั้งหัวใจ ยังคง เฝ้ารอเธอ
ยังรอเจอ วันที่เธอ กลับมาหา
ยังคงรัก คิดถึง ทุกเวลา
ถึงแม้ว่า เธอจะ จากไปไปไกล

ตั้งนาฬิกาปลุกหกโมงเช้า
สองทุ่มรีบเข้านอนให้ตื่นไหว
ข่มตานอนได้แต่ไม่อาจข่มใจ
คิดถึงคนไกลตื่นสายอยู่ดี

คิดถึงเธอเหลือเกินคนไกล
เธอคิดถึงฉันบ้างไหมคนดี
ระยะทางห่างกันแบบนี้
เธอจะมีความรู้สึกเช่นไร