กลอนรักสั้นๆน่าสนใจ

ฉันอาจไม่ดีอย่างใครๆ
แต่ทำไมต้องเป็นเหมือนอย่างเขา
ฉันก็เป็นของฉันอย่างนี้มานานเนา
แต่มีรักใหญ่เท่าท้องนภา...

เวลาร้อนมันก็ร้อน
เวลาหนาวมันก็หนาว
ส่วนเวลาเหงาให้คิดถึงเรานะ

วันนี้ได้พบหน้า
รู้สึกเลยว่าโลกแจ่มใส
แปลกจริงที่คนบางคนทำไม
ช่างมีอิทธิพลต่อหัวใจของใครบางคน

เธอคือผู้หญิงที่อ่อนหวาน
ถ้อยคำรำพัน ฟังแล้วอ่อนไหว
ได้พูดคุย ได้ยินเสียงของเธอทีไร
รู้บ้างไหม ว่า อยากเข้าไปนั่งในหัวใจเธอ....

คนดีของฉัน
อยู่ตรงนั้น สบายดีไหม
เมื่อขอบฟ้ากว้าง เราห่างไกล
เธอจะเป็นอย่างไรบ้าง..คนดี

มิอาจโทร บอกความในได้ทั้งหมด
มิอาจจด ความห่วงหาว่าแค่ไหน
มิอาจแฟกซ์ ความลุ่มหลงส่งให้ไป
มิอาจเพจ ความห่วงใย ส่งให้เธอ

เกลียดตัวเองยิ่งนัก
แค่เข้าไปทักก็ไม่กล้า
เลยแต่งกลอนบทนี้ขึ้นมา
แทนคำบอกว่าห่วงใย

ให้ห่วงกันบ้างเป็นไร
ให้ห่วงใย..ให้มีสิทธิ์
ให้นะ..ให้ลองคิด
รักสักนิดก็เพียงพอ

ไม่เคยไม่คิดถึง
เพราะลึกซึ้งกับเธอกว่าคนไหน
ไม่เคยไม่ห่วงใย
เพราะเธอคือทุกความหมายในความผุกพัน