กลอนรักสั้นๆน่าสนใจ

หนึ่งคนอาจมีร้อยพันความฝัน
ขอได้ไหมเป็นหนึ่งในนั้นที่เธอฝันหา
จะมีโอกาสไหมแค่เสี้ยวหนึ่งเวลา
ได้เป็นคนมีค่าแค่ในความฝันเธอ 

ช่วงแรกแห่งความรัก
คือรู้จักและทักทาย
ยิ้มมายิ้มไป
แล้วมอบหัวใจให้กันและกัน

เพราะมีเธอโลกนี้จึงสดใส
เพราะมีเธอหัวใจจึงไม่เหว่หว้า
เพราะมีเธอในวันที่เจ็บจึงไม่มีน้ำตา
เพราะมีเธอตลอดเวลาจึงไม่เหงาใจ

หวังว่าจะเป็นจริง
กับบางสิ่งที่วาดไว้
หวังว่าอะไรในใจ
ที่ซ่อนไว้จะตรงกัน

เกลียดตัวเองยิ่งนัก
แค่เข้าไปทักก็ไม่กล้า
เลยแต่งกลอนบทนี้ขึ้นมา
แทนคำบอกว่าห่วงใย

ประมวลกฏหมายความรักและความคิดถึง
ตามมาตรา 101 บัญญัติว่า
ผู้ใดถูกคิดถึงแล้วไม่คิดถึงตอบกลับมา
ผู้นั้นจะถูกลงอาญาจำคุก"หัวใจ"

อยากเอ่ยปากบอกคำนั้นมันไม่กล้า
อยากบอก ว่าใจมันรักเธอแค่ไหน
อยากให้รู้ว่าฉันรักเธอหมดใจ
คำสุดท้ายจากใจคือฉันรักเธอ

ใจจริงคิดอยากจะผูกพัน
แต่วันนั้นยังไม่กล้าเอ่ย
อยากทักทาย ถามไถ่ แต่ไม่เคย
แล้วจะเอ่ยความในใจได้อย่างไร

บอกตัวเองไม่ถูกเหมือนกัน
เธอมีอะไรสำคัญกว่าใครคนไหน
ทุกเวลานาทีที่ผ่านไป
ใจจึงไม่เคยลืมเธอได้เลย