กลอนรักสั้นๆน่าสนใจ

ฟ้ากว้าง…ช่างฟ้า
มองไม่เห็นด้วยตาแต่ใจเห็น
ความรักยังเป็นเงาทั้งเช้าเย็น
คำสัญญาไม่จำเป็นเท่า …หัวใจ…

เมื่อความรักทำให้คนเป็นทุกข์
แล้วสุขที่แท้จริงมันคืออะไร
เมื่อความรักทำให้เราไม่เข้าใจ
แล้วทำไหมถึงยังต้องการมันอีก

ความรักที่ฉันมี
ความรู้สึกดีๆที่ฉันให้
ไม่อาจคำนวณได้เป็นค่าใด
เพราะมันมากมายเหลือเกิน

พยายามอดทนไม่ให้รัก
แต่ยากนักที่จะอดทนไหว
พยายามฝืนมองฝืนยิ้มแสนปวดใจ
พยายามมากมายแต่ทำไม่ได้สักที

เกลียดตัวเองยิ่งนัก
แค่เข้าไปทักก็ไม่กล้า
เลยแต่งกลอนบทนี้ขึ้นมา
แทนคำบอกว่าห่วงใย

ไม่เห็นเธอหนึ่งวันแสนคิดถึง
นั่งคะนึงภาพเธอและใฝ่ฝัน
อยากให้เราสองคนได้พบกัน
จะได้มอบความรักนั้นให้แด่เธอ

ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหน
เธอก็อยู่ใกล้ ๆ ฉัน
อยู่ในความคิด คิดถึงทุกวัน
ไม่ว่าฝันหรือความจริง

รักที่ม่ะต้องทน
คือ
รักคนที่เขารักเรา

รับรู้อยู่เสมอ
สิ่งที่เธอมีให้ฉัน
ความห่วงใยความผูกพัน
ยังมีให้กันตลอดไป