กลอนรักสั้นๆน่าสนใจ

…เป็นความจริงที่ว่า…
น้ำและฟ้าไม่อาจมาพบกันได้
แต่น้ำ…ยังคงสะท้อนภาพฟ้าแม้ห่างไกล
แล้วเราจะหวั่นไปไย…ถ้าใจส่งถึงกัน

ใน 1 ปี 1 วัน และ 1 หน
มี 1 คน 1 ใจ ใน 1 รัก
แต่ 1 สิ่ง 1 อย่าง ที่รู้จัก
คือ 1 รัก 1 ใจ ใน 1 คน

รักแรกมันแยกยาก
รักมากมันยากแยก
รักเธอคือคนแรก
ถ้าจะแยกมันคงยาก

เก็บความรักใส่กล่อง
เก็บใจเราสองใส่ลงถัง
เก็บความจริงใจใส่กะละมัง
แล้วเก็บกล่องในถัง
ใส่กะละมังไปให้เธอ

มีความลับอยู่ในใจไม่กล้าบอก
พูดไม่ออกเพราะใจเธอ ไม่มีฉัน
อาจเป็นเพราะว่าใครคนไหนกัน
จึงทำให้ ใจเธอนั้นไม่มีฉันเลย

อย่าถามเลยว่าคิดถึงหรือเปล่า
ลองนับดาวบนฟ้าดีกว่าไหม
เผื่อจะได้คำตอบของหัว ใจ
ที่ซ่อนในดวงดาวหลายร้อยดวง..

ช่วงแรกแห่งความรัก
คือรู้จักและทักทาย
ยิ้มมายิ้มไป
แล้วมอบหัวใจให้กันและกัน

บ่ายหนึ่งคิดถึงเธอ
บ่ายสองละเมออยากเจอหน้า
บ่ายสามยังห่วงใยทุกเวลา
บ่ายสี่ห้านั่งบ้าอยู่คนเดียว

เกลียดตัวเองยิ่งนัก
แค่เข้าไปทักก็ไม่กล้า
เลยแต่งกลอนบทนี้ขึ้นมา
แทนคำบอกว่าห่วงใย