กลอนรักสั้นๆน่าสนใจ

ฉันอาจไม่ดีอย่างใครๆ
แต่ทำไมต้องเป็นเหมือนอย่างเขา
ฉันก็เป็นของฉันอย่างนี้มานานเนา
แต่มีรักใหญ่เท่าท้องนภา...

เป็นเพราะกลัวว่าเธอจะไกลห่าง
จึงหาทางตีสนิทชิดเคียงใกล้
แม้จะรู้ว่าเธอไม่มีใจ
ไม่ทำให้หลีกไกลไปจากเธอ

เวลาร้อนมันก็ร้อน
เวลาหนาวมันก็หนาว
ส่วนเวลาเหงาให้คิดถึงเรานะ

…เป็นความจริงที่ว่า…
น้ำและฟ้าไม่อาจมาพบกันได้
แต่น้ำ…ยังคงสะท้อนภาพฟ้าแม้ห่างไกล
แล้วเราจะหวั่นไปไย…ถ้าใจส่งถึงกัน

ถึงคุณมีใครก็ช่าง
ถึงไม่ได้อยู่เคียงข้างก็ไม่อ่อนไหว
เพราะเพียงแค่รักคุณอยู่ในใจ
ไม่ว่าอยู่ไหนก็สุขใจเสมอนาน

ความรักที่ฉันมี
ความรู้สึกดีๆที่ฉันให้
ไม่อาจคำนวณได้เป็นค่าใด
เพราะมันมากมายเหลือเกิน

รักแรกคือสบตา
รักต่อมาคือยิ้มให้
รักแท้คือจริงใจ
รักต่อไปคือน้ำตา

อาจจะมีบ้างบางเวลา
ที่เกิดหายหน้าหายตาห่างกันไป
แต่ก็ยังรับรู้อยู่ใช่ไหม
ว่าในใจยังเหมือนเดิม

ตั้งนาฬิกาปลุกหกโมงเช้า
สองทุ่มรีบเข้านอนให้ตื่นไหว
ข่มตานอนได้แต่ไม่อาจข่มใจ
คิดถึงคนไกลตื่นสายอยู่ดี