กลอนรักสั้นๆน่าสนใจ

ฉันอาจไม่ดีอย่างใครๆ
แต่ทำไมต้องเป็นเหมือนอย่างเขา
ฉันก็เป็นของฉันอย่างนี้มานานเนา
แต่มีรักใหญ่เท่าท้องนภา...

ฉันคงเป็นได้แค่ทางผ่าน
เป็นสะพานข้ามดวงดาว
เพื่อพาเธอไปพบกับเขา
ส่วนฉันจะปวดร้าวก็ช่างมัน

ใจจริงคิดอยากจะผูกพัน
แต่วันนั้นยังไม่กล้าเอ่ย
อยากทักทาย ถามไถ่ แต่ไม่เคย
แล้วจะเอ่ยความในใจได้อย่างไร

ยังเหมือนเดิมอยู่นะ
แม้พักนี้จะหายหน้า
ยังคิดถึงเธอเหมือนเคยมา
เพียงแต่ว่าเวลาไม่ค่อยมี

แค่ฟ้าที่กั้นไว้
ไม่อาจขวางใจที่ใกล้กว่า
แม้ไม่ได้คิดถึงทุกครั้งที่หลับตา
แต่ก็คิดถึงตลอดเวลาที่หายใจ

เป็นเพราะกลัวว่าเธอจะไกลห่าง
จึงหาทางตีสนิทชิดเคียงใกล้
แม้จะรู้ว่าเธอไม่มีใจ
ไม่ทำให้หลีกไกลไปจากเธอ

ไม่ว่าเขาหรือใครไม่สำคัญ
เพราะใจฉันรักมั่นไม่หวั่นไหว
มีเพียงเธอรักเพียงเธอจนหมดใจ
จะร้อยเขาพันใครไม่สำคัญ

สายลมพัดพาใจล่องลอยออกไป
ขอพรุ่งนี้ฉันยังมีเธอ
และฉันเก็บสิ่งดีที่เธอนั้นมีให้จดจำ
อยากบอกเธอสักล้านคำว่ารักเธอ

ความรักคือทุกอย่าง
คือการสร้าง คือการทำลาย
คือความเข้มแข็ง คือความอ่อนไหว
คือเหตุผลมากมายที่ไร้ซึ่งนิยาม