กลอนรักสั้นๆน่าสนใจ

เพียงความทรงจำ
เพียงคำสัญญา
เพียงมองแววตา
ก็รู้ว่า รักเธอ

ถามหาความรักว่าอยู่ไหน
อยู่ไกลที่ฟากฟ้ากว้าง
หรืออยู่สุดท้ายที่ปลายทาง
หรืออยู่ข้างๆใจเธอ

คิดถึงใครคนหนึ่งตรึงตราจิต
พรหมลิขิตขีดทางให้ห่างเหิน
ต่างคนต่างหนทางที่ต้องเผชิญ
ย่างก้าวเดินบนเส้นทางที่ต่างกัน

เกลียดตัวเองยิ่งนัก
แค่เข้าไปทักก็ไม่กล้า
เลยแต่งกลอนบทนี้ขึ้นมา
แทนคำบอกว่าห่วงใย

วันนี้ได้พบหน้า
รู้สึกเลยว่าโลกแจ่มใส
แปลกจริงที่คนบางคนทำไม
ช่างมีอิทธิพลต่อหัวใจของใครบางคน

แค่ฟ้าที่กั้นไว้
ไม่อาจขวางใจที่ใกล้กว่า
แม้ไม่ได้คิดถึงทุกครั้งที่หลับตา
แต่ก็คิดถึงตลอดเวลาที่หายใจ

คิดถึงเธอทุกวันใจพร่ำเพ้อ
คิดถึงเธอทุกวันใจเพ้อหา
คิดถึงเธอทุกวันทุกเวลา
แต่ตอนนี้ผมขอลาต้องเข้านอน

บ่ายหนึ่งคิดถึงเธอ
บ่ายสองละเมออยากเจอหน้า
บ่ายสามยังห่วงใยทุกเวลา
บ่ายสี่ห้านั่งบ้าอยู่คนเดียว

…เป็นความจริงที่ว่า…
น้ำและฟ้าไม่อาจมาพบกันได้
แต่น้ำ…ยังคงสะท้อนภาพฟ้าแม้ห่างไกล
แล้วเราจะหวั่นไปไย…ถ้าใจส่งถึงกัน