กลอนรักสั้นๆน่าสนใจ

แค่ความรู้สึกที่อ่อนไหว
มันเบ่งบานอยู่ในใจของเธอและฉัน
เฝ้าถนอมให้เติบโตขึ้นทุกวัน
ให้ป็นความผูกพันธ์ระหว่างใจ

รู้บ้างไหม ว่าใครเขา เฝ้าคิดถึง
รู้บ้างไหม ใครคนนึง รำพึงหา
รู้บ้างไหม ใครห่วงเธอเสมอมา
เธอไม่รู้ แสดงว่า ไม่รักเรา

เพราะคุณคือผู้ชายที่อบอุ่น
ฉันจึงแอบเก็บคุณมาไว้ในความคิดถึงอย่างนี้
หรือเพราะคุณเป็นผู้ชายอารมณ์ดี
นอกจากคุณคนนี้ฉันจึงไม่ถูกใจใคร

เมื่อมีรัก รู้ว่ารัก นั้นมีค่า
เมื่อสิ้นรัก รู้ว่ารักนั้นยิ่งใหญ่
เมื่อรักเธอ รู้ว่าเธอ อยู่ที่ใจ
เมื่อจากไกล รู้ว่าใจ อยู่ที่เธอ

รักที่ม่ะต้องทน
คือ
รักคนที่เขารักเรา

เมื่อความรักทำให้คนเป็นทุกข์
แล้วสุขที่แท้จริงมันคืออะไร
เมื่อความรักทำให้เราไม่เข้าใจ
แล้วทำไหมถึงยังต้องการมันอีก

เกลียดตัวเองยิ่งนัก
แค่เข้าไปทักก็ไม่กล้า
เลยแต่งกลอนบทนี้ขึ้นมา
แทนคำบอกว่าห่วงใย

ไม่เคยไม่คิดถึง
เพราะลึกซึ้งกับเธอกว่าคนไหน
ไม่เคยไม่ห่วงใย
เพราะเธอคือทุกความหมายในความผุกพัน

ไม่ว่าเขาหรือใครไม่สำคัญ
เพราะใจฉันรักมั่นไม่หวั่นไหว
มีเพียงเธอรักเพียงเธอจนหมดใจ
จะร้อยเขาพันใครไม่สำคัญ