กลอนรักสั้นๆน่าสนใจ

ช่วงแรกแห่งความรัก
คือรู้จักและทักทาย
ยิ้มมายิ้มไป
แล้วมอบหัวใจให้กันและกัน

เมื่อความรักทำให้คนเป็นทุกข์
แล้วสุขที่แท้จริงมันคืออะไร
เมื่อความรักทำให้เราไม่เข้าใจ
แล้วทำไหมถึงยังต้องการมันอีก

วันนั้น กับวันนี้
วันที่ผ่านมาเนิ่นนาน
วันวาน กับวันหวาน
ตลอดกาลยังคงเดิม

ตั้งนาฬิกาปลุกหกโมงเช้า
สองทุ่มรีบเข้านอนให้ตื่นไหว
ข่มตานอนได้แต่ไม่อาจข่มใจ
คิดถึงคนไกลตื่นสายอยู่ดี

ไม่อยากเป็นเพียงคนไกลห่าง
ได้ใกล้ชิดเธอบ้าง แค่ในฝัน
เหมือนใจของเราไม่มีกันและกัน
ทั้งที่ความจริงนั้นใจของฉันมีแต่เธอ

รักนะไม่กล้าบอก
กลัวเธอบอกว่าไม่รัก
คำนี้ฉันกลัวนัก
กลัวอกหักเพราะรักเธอ

เกลียดตัวเองยิ่งนัก
แค่เข้าไปทักก็ไม่กล้า
เลยแต่งกลอนบทนี้ขึ้นมา
แทนคำบอกว่าห่วงใย

ไม่จำเป็นสำหรับคำหวาน
ไม่ต้องมาพบพานทุกวันก็ได้
ความรักขึ้นอยู่กับหัวใจ
คำหวานใดๆก็ไม่สำคัญ

สำหรับคนอื่น เขาอาจเรื่องมาก
กว่าจะเจอคนที่ใช่
สำหรับฉัน ใครก้อได้ที่เข้าใจ
และรับได้ ในสิ่งที่ฉันเป็น