กลอนรักสั้นๆน่าสนใจ
ได้รับข้อความของเธอ
เลยละเมอส่งตอบไป
ถึงแม้เราอยู่แสนไกล
ให้เธอหันหลังไป
จะเจอฉันไงคนดี
บ่ายหนึ่งคิดถึงเธอ
บ่ายสองละเมออยากเจอหน้า
บ่ายสามยังห่วงใยทุกเวลา
บ่ายสี่ห้านั่งบ้าอยู่คนเดียว
อิจฉาเครื่องบินอยู่ใกล้ airport
อิจฉาปรอทอยู่ติดคนไข้
อิจฉาหลอดเลือดคอยหล่อเลี้ยงหัวใจ
อิจฉาใครใครที่อยู่ใกล้เธอ
คำว่ารักรักแท้แน่ใจหรือ
คำว่ารักรักซื่อหรือไฉน
คำว่ารักรักมั่นประการใด
คำว่ารัก รักจากใจใครกันแน่
เกลียดตัวเองยิ่งนัก
แค่เข้าไปทักก็ไม่กล้า
เลยแต่งกลอนบทนี้ขึ้นมา
แทนคำบอกว่าห่วงใย
ใต้ดินมีนรก
ใต้พิภพภพมีสวรรค์
ใต้ผืนฟ้ามีกันและกัน
ใต้ตะวันจะมีเราตลอดไป
ใช่ว่าวันเก่าจะลางเลือน
อาจดูเหมือนทุกสิ่งยังช่างห่างไกล
แต่แท้จริงไม่ว่าวันเวลาไหน
เธอยังคงอยู่ในใจเสมอมา
ช่วงแรกแห่งความรัก
คือรู้จักและทักทาย
ยิ้มมายิ้มไป
แล้วมอบหัวใจให้กันและกัน
อยู่ไกลกันตั้งขนาดนี้
กลัวเธอจะไปมีใครคนใหม่
คำสัญญายังจำได้หรือเปล่า
คนไกลที่บอกว่าจะฝากใจไว้ให้กัน
