กลอนรักสั้นๆน่าสนใจ
ยังเป็นคนที่คอยห่วง
แม้เวลาจะล่วงเลยผ่าน
ฉันยังเป็นฉันเหมือนวันวาน
คนที่มีเธอตลอดกาลในใจ
วันนี้ได้พบหน้า
รู้สึกเลยว่าโลกแจ่มใส
แปลกจริงที่คนบางคนทำไม
ช่างมีอิทธิพลต่อหัวใจของใครบางคน
รักเธอนะที่รัก
ก้อเธอน่ารักออกอย่างนี้
เธอจิงใจสารพัดที่จะดี
เเล้วอย่างนี้จะไม่ให้รักได้อย่างไร
คิดถึงเธอทุกวันใจพร่ำเพ้อ
คิดถึงเธอทุกวันใจเพ้อหา
คิดถึงเธอทุกวันทุกเวลา
แต่ตอนนี้ผมขอลาต้องเข้านอน
มีความลับอยู่ในใจไม่กล้าบอก
พูดไม่ออกเพราะใจเธอ ไม่มีฉัน
อาจเป็นเพราะว่าใครคนไหนกัน
จึงทำให้ ใจเธอนั้นไม่มีฉันเลย
เธอไม่ใช่ทุกอย่างที่ฉันต้องการมี
แต่เธอคือสิ่งเดียวที่ฉันคนนี้-ต้องการได้
ขอเธอแค่ใจเต็มๆ-เพียงหนึ่งใจ
ฉันคงไม่ต้องการอะไร-จากใครอีกเลย
ถ้ารักคือทุกข์
แล้วสุขคืออะไร
ถ้ารักคือความเสียใจ
แล้วทำไมถึงต้องการ
เกลียดตัวเองยิ่งนัก
แค่เข้าไปทักก็ไม่กล้า
เลยแต่งกลอนบทนี้ขึ้นมา
แทนคำบอกว่าห่วงใย
แค่ความรู้สึกที่อ่อนไหว
มันเบ่งบานอยู่ในใจของเธอและฉัน
เฝ้าถนอมให้เติบโตขึ้นทุกวัน
ให้ป็นความผูกพันธ์ระหว่างใจ
