กลอนรักสั้นๆน่าสนใจ

อยากโปรยรักขึ้นไปบนท้องฟ้า
เธอจะได้รู้ว่ามันมากแค่ไหน
ให้เธอได้เก็บมันไว้
แม้จะอยู่ไกลก็จะเหมือนใกล้กัน

เกิดเป็นหญิงจริงแท้ยิ่งลำบาก
จะเอ่ยปากฝากใครว่าคิดถึง
คงทำได้แค่เพียงใจคะนึง
มิอาจเอื้อมเอ่ยถึงความในใจ

เกลียดตัวเองยิ่งนัก
แค่เข้าไปทักก็ไม่กล้า
เลยแต่งกลอนบทนี้ขึ้นมา
แทนคำบอกว่าห่วงใย

ใน 1 ปี 1 วัน และ 1 หน
มี 1 คน 1 ใจ ใน 1 รัก
แต่ 1 สิ่ง 1 อย่าง ที่รู้จัก
คือ 1 รัก 1 ใจ ใน 1 คน

ส่วนลึกคือหัวใจ ส่วนในคือความฝัน
ส่วนเธอคือคนสำคัน ส่วนชั้นคิดถึงเธอ

อยากรักเธอเท่าฟ้า
แต่ก็ไม่รู้ว่าฟ้ากว้างแค่ไหน
เอาเป็นว่ารักเธอหมดหัวใจ
และไม่เคยรักใครเท่าเธอ

หนึ่งลมหายใจนี้
ขอแทนสัญญาที่จะมีให้
แทนคำพูดมากมายในใจ
แทนรู้สึกลึกไว้ในแววตา

คิดถึงคือความทุกข์
ความสุขคือได้อยู่ใกล้
กำแพงคือระยะทางที่ห่างไกล
แต่มิอาจกั้นหัวใจให้ห่างกัน

ตั้งนาฬิกาปลุกหกโมงเช้า
สองทุ่มรีบเข้านอนให้ตื่นไหว
ข่มตานอนได้แต่ไม่อาจข่มใจ
คิดถึงคนไกลตื่นสายอยู่ดี