กลอนรักสั้นๆน่าสนใจ

ตั้งนาฬิกาปลุกหกโมงเช้า
สองทุ่มรีบเข้านอนให้ตื่นไหว
ข่มตานอนได้แต่ไม่อาจข่มใจ
คิดถึงคนไกลตื่นสายอยู่ดี

บรรจงถ่ายทอด ความคิดถึง
ด้วยถ้อยคำซึ้ง ๆ ส่งไปหา
แม้ไม่ได้ส่งไป ทุกเวลา
แต่ทุกคราเป็นความรู้สึก มาจากใจ

เกลียดตัวเองยิ่งนัก
แค่เข้าไปทักก็ไม่กล้า
เลยแต่งกลอนบทนี้ขึ้นมา
แทนคำบอกว่าห่วงใย

คำว่า รัก มี ร เป็นตัวแรก
แล้วจึงแยกจาก ร เป็น ก ไก่
ไม้หันอากาศคั่นกลางระหว่างใจ
แล้วจะได้คำว่า "รัก" สลักทรวง

หวังว่าจะเป็นจริง
กับบางสิ่งที่วาดไว้
หวังว่าอะไรในใจ
ที่ซ่อนไว้จะตรงกัน

ก็ได้แต่ส่งใจ
ให้มันลอยไปหาเธอ-ได้เท่านี้
เชื่อนะ! ว่าในทุก ๆ วินาที
เธอเองก็คงมีฉันคนนี้ อยู่ในใจ

หากตราบใด สายนทียังปรี่ไหล
สู่มหาชลาลัย กระแสสินธุ์
เกลียวคลื่นยังกระทบฝั่งดั่งอาจิณต์
เป็นนิจศีล ตราบนั้น ฉันรักเธอ

วันนี้ได้พบหน้า
รู้สึกเลยว่าโลกแจ่มใส
แปลกจริงที่คนบางคนทำไม
ช่างมีอิทธิพลต่อหัวใจของใครบางคน

เกิดเป็นหญิงจริงแท้ยิ่งลำบาก
จะเอ่ยปากฝากใครว่าคิดถึง
คงทำได้แค่เพียงใจคะนึง
มิอาจเอื้อมเอ่ยถึงความในใจ