กลอนรักสั้นๆน่าสนใจ

…เป็นความจริงที่ว่า…
น้ำและฟ้าไม่อาจมาพบกันได้
แต่น้ำ…ยังคงสะท้อนภาพฟ้าแม้ห่างไกล
แล้วเราจะหวั่นไปไย…ถ้าใจส่งถึงกัน

บ่ายหนึ่งคิดถึงเธอ
บ่ายสองละเมออยากเจอหน้า
บ่ายสามยังห่วงใยทุกเวลา
บ่ายสี่ห้านั่งบ้าอยู่คนเดียว

อยากให้เธอรับรู้เอาไว้ว่า
แม้เวลาจะผ่านไปนานแค่ไหน
ระยะทางระหว่างเราจะห่างเพียงใด
แต่ในใจรักที่ให้ยังคงเดิม

รักเธอที่สุด
รักเกินจะหยุดยั้งไหว
รักเธอมากรักกว่าใคร
แล้วจะรักตลอดไปตลอดกาล

คนดีเป็นอย่างไรบ้าง
ไม่นานหรอกก็รุ่งสาง
ความอ้างว้างจะจางหายไป

บนท้องฟ้ามีดวงดาว
ในเมืองลาวมีข้าวเหนียว
ในกระทะมีไข่เจียว
ใจดวงเดียวมีให้เธอ

หัวใจดวงนี้ไม่มีอะไร
นอกจากความห่วงใย ให้ใครบางคน
หัวใจดวงนี้บางทีก็สับสน
แต่ไม่เคยทิ้งใครบางคน ให้ร่วงหล่นจากหัวใจ

อยากจะบอกความในใจให้ได้รู้
อยากจะอยู่ใกล้ให้ได้เห็น
อยากจะรักอย่างนี้อย่างที่เป็น
ไม่ช่อนเร้นความรู้สึกนี้มีให้เธอ

เกลียดตัวเองยิ่งนัก
แค่เข้าไปทักก็ไม่กล้า
เลยแต่งกลอนบทนี้ขึ้นมา
แทนคำบอกว่าห่วงใย