กลอนรักสั้นๆน่าสนใจ

บ่ายหนึ่งคิดถึงเธอ
บ่ายสองละเมออยากเจอหน้า
บ่ายสามยังห่วงใยทุกเวลา
บ่ายสี่ห้านั่งบ้าอยู่คนเดียว

เมื่อมีรักรู้ว่ารักนั้นมีค่า
เมื่อสิ้นรักรู้ว่ารักนั้นยิ่งใหญ่
เมื่อมีเธอรู้ว่าเธออยู่ที่ใจ
เมื่อจากไกลรู้ว่าใจอยู่ที่เธอ

แค่ฟ้าที่กั้นไว้
ไม่อาจขวางใจที่ใกล้กว่า
แม้ไม่ได้คิดถึงทุกครั้งที่หลับตา
แต่ก็คิดถึงตลอดเวลาที่หายใจ

เกลียดตัวเองยิ่งนัก
แค่เข้าไปทักก็ไม่กล้า
เลยแต่งกลอนบทนี้ขึ้นมา
แทนคำบอกว่าห่วงใย

ให้ห่วงกันบ้างเป็นไร
ให้ห่วงใย..ให้มีสิทธิ์
ให้นะ..ให้ลองคิด
รักสักนิดก็เพียงพอ

ก่อนเธอนอน คิดถึงฉัน บ้างหรือยัง
ก่อนหลับฝัน คิดถึงฉัน บ้างน่ะเธอ
หากเธอเผลอ หลับไปแล้ว ไม่ว่ากัน
แต่ในฝัน ขอมีฉัน ด้วยก็พอ

เพราะมีเธอโลกนี้จึงสดใส
เพราะมีเธอหัวใจจึงไม่เหว่หว้า
เพราะมีเธอในวันที่เจ็บจึงไม่มีน้ำตา
เพราะมีเธอตลอดเวลาจึงไม่เหงาใจ

หนึ่งลมหายใจนี้
ขอแทนสัญญาที่จะมีให้
แทนคำพูดมากมายในใจ
แทนรู้สึกลึกไว้ในแววตา

รักเธอนะคนดี
รักมากที่ห่วงหา
รักเธอสุดขอบฟ้า
ทั่วทั้งนภาฉันรักเธอ