กลอนรักสั้นๆน่าสนใจ

อาจจะมีบ้างบางเวลา
ที่เกิดหายหน้าหายตาห่างกันไป
แต่ก็ยังรับรู้อยู่ใช่ไหม
ว่าในใจยังเหมือนเดิม

เมื่อความรักทำให้คนเป็นทุกข์
แล้วสุขที่แท้จริงมันคืออะไร
เมื่อความรักทำให้เราไม่เข้าใจ
แล้วทำไหมถึงยังต้องการมันอีก

ตั้งนาฬิกาปลุกหกโมงเช้า
สองทุ่มรีบเข้านอนให้ตื่นไหว
ข่มตานอนได้แต่ไม่อาจข่มใจ
คิดถึงคนไกลตื่นสายอยู่ดี

รักเธอนะคนดี
รักมากที่ห่วงหา
รักเธอสุดขอบฟ้า
ทั่วทั้งนภาฉันรักเธอ

เกิดเป็นหญิงจริงแท้ยิ่งลำบาก
จะเอ่ยปากฝากใครว่าคิดถึง
คงทำได้แค่เพียงใจคะนึง
มิอาจเอื้อมเอ่ยถึงความในใจ

ส่วนลึกคือหัวใจ ส่วนในคือความฝัน
ส่วนเธอคือคนสำคัน ส่วนชั้นคิดถึงเธอ

ขอให้เรามั่นใจในกันและกัน
สร้างสายใยความผูกพันที่ยิ่งใหญ่
เพียงเธอกับฉันมีรักที่จริงใจ
กลัวอะไรกับพรุ่งนี้ที่จะมา..

อยากโปรยรักขึ้นไปบนท้องฟ้า
เธอจะได้รู้ว่ามันมากแค่ไหน
ให้เธอได้เก็บมันไว้
แม้จะอยู่ไกลก็จะเหมือนใกล้กัน

…เป็นความจริงที่ว่า…
น้ำและฟ้าไม่อาจมาพบกันได้
แต่น้ำ…ยังคงสะท้อนภาพฟ้าแม้ห่างไกล
แล้วเราจะหวั่นไปไย…ถ้าใจส่งถึงกัน