กลอนรักสั้นๆน่าสนใจ

หนึ่งคนอาจมีร้อยพันความฝัน
ขอได้ไหมเป็นหนึ่งในนั้นที่เธอฝันหา
จะมีโอกาสไหมแค่เสี้ยวหนึ่งเวลา
ได้เป็นคนมีค่าแค่ในความฝันเธอ 

มิอาจโทร บอกความในได้ทั้งหมด
มิอาจจด ความห่วงหาว่าแค่ไหน
มิอาจแฟกซ์ ความลุ่มหลงส่งให้ไป
มิอาจเพจ ความห่วงใย ส่งให้เธอ

ความรัก คือ ท้องฟ้า
คือ ต้นหญ้าที่พริ้วไหว
ความรัก คือ การให้กำลังใจ
คือ ความยิ่งใหญ่ของกาลเวลา

บอกตัวเองไม่ถูกเหมือนกัน
เธอมีอะไรสำคัญกว่าใครคนไหน
ทุกเวลานาทีที่ผ่านไป
ใจจึงไม่เคยลืมเธอได้เลย

เพราะมีเธอโลกนี้จึงสดใส
เพราะมีเธอหัวใจจึงไม่เหว่หว้า
เพราะมีเธอในวันที่เจ็บจึงไม่มีน้ำตา
เพราะมีเธอตลอดเวลาจึงไม่เหงาใจ

อยากให้เธออยู่ตรงนี้
เป็นเพื่อนที่แสนดีข้าง ๆ ฉัน
มีความรู้สึกดี ๆ มาแบ่งปัน
เป็นกำลังใจให้กันและกันตลอดไป

เกลียดตัวเองยิ่งนัก
แค่เข้าไปทักก็ไม่กล้า
เลยแต่งกลอนบทนี้ขึ้นมา
แทนคำบอกว่าห่วงใย

รักแรกคือสบตา
รักต่อมาคือยิ้มให้
รักแท้คือจริงใจ
รักต่อไปคือน้ำตา

อ่านหนังสือดึกๆก็นึกถึงคนคนหนึ่ง
คนซึ่งต้องห่วงหา คนคนนึงซึ่งอยู่ในใจตลอดมา
คนคนนึงซึ่งคนคนนี้ขอบอกว่า "รักเธอ"