กลอนรักสั้นๆน่าสนใจ

บนท้องฟ้ามีดวงดาว
ในเมืองลาวมีข้าวเหนียว
ในกระทะมีไข่เจียว
ใจดวงเดียวมีให้เธอ

แค่ความผูกพันวันละนิด
มันค่อย ๆ เพิ่มค่าจนวันนี้
และมันจะยิ่งเพิ่มค่าทบทวี
ยิ่งห่างยิ่งดี
ความคิดถึงที่มีก็เพิ่มตาม

เกลียดตัวเองยิ่งนัก
แค่เข้าไปทักก็ไม่กล้า
เลยแต่งกลอนบทนี้ขึ้นมา
แทนคำบอกว่าห่วงใย

คนดีของฉัน
อยู่ตรงนั้น สบายดีไหม
เมื่อขอบฟ้ากว้าง เราห่างไกล
เธอจะเป็นอย่างไรบ้าง..คนดี

บอกตัวเองไม่ถูกเหมือนกัน
เธอมีอะไรสำคัญกว่าใครคนไหน
ทุกเวลานาทีที่ผ่านไป
ใจจึงไม่เคยลืมเธอได้เลย

รักคือคำ นิยาม ความลึกซึ้ง
เธอคือหนึ่ง ในคำ นิยามนั้น
คนที่เป็น เช่นแสง แห่งตะวั น
เดียวดายพลัน เมื่อฉัน ไม่มีเธอ

ช่วงแรกแห่งความรัก
คือรู้จักและทักทาย
ยิ้มมายิ้มไป
แล้วมอบหัวใจให้กันและกัน

รักแรกมันแยกยาก
รักมากมันยากแยก
รักเธอคือคนแรก
ถ้าจะแยกมันคงยาก

เป็นดอกแก้วในใจใครฉันไม่ว่า
เป็นดอกหญ้าในใจใครฉันไม่หวั่น
เป็นดอกโศกในใจใครไม่สำคัญ
เป็นดอกรักในใจฉันเท่านั้นพอ