กลอนรักสั้นๆน่าสนใจ

บ่ายหนึ่งคิดถึงเธอ
บ่ายสองละเมออยากเจอหน้า
บ่ายสามยังห่วงใยทุกเวลา
บ่ายสี่ห้านั่งบ้าอยู่คนเดียว

ความรักคือทุกอย่าง
คือการสร้าง คือการทำลาย
คือความเข้มแข็ง คือความอ่อนไหว
คือเหตุผลมากมายที่ไร้ซึ่งนิยาม

อิจฉาเครื่องบินอยู่ใกล้ airport
อิจฉาปรอทอยู่ติดคนไข้
อิจฉาหลอดเลือดคอยหล่อเลี้ยงหัวใจ
อิจฉาใครใครที่อยู่ใกล้เธอ

รับรู้อยู่เสมอ
สิ่งที่เธอมีให้ฉัน
ความห่วงใยความผูกพัน
ยังมีให้กันตลอดไป

เกลียดตัวเองยิ่งนัก
แค่เข้าไปทักก็ไม่กล้า
เลยแต่งกลอนบทนี้ขึ้นมา
แทนคำบอกว่าห่วงใย

หลับตาที่ไรใจคิดถึง
ยังคำนึงถึงเธออยู่เสมอ
แม้คืนวันผันผ่าน ไม่พบเจอ
แต่ใจยังรักเธอเสมอไป

แค่ความรู้สึกที่อ่อนไหว
มันเบ่งบานอยู่ในใจของเธอและฉัน
เฝ้าถนอมให้เติบโตขึ้นทุกวัน
ให้ป็นความผูกพันธ์ระหว่างใจ

รักที่ม่ะต้องทน
คือ
รักคนที่เขารักเรา

อยากโปรยรักขึ้นไปบนท้องฟ้า
เธอจะได้รู้ว่ามันมากแค่ไหน
ให้เธอได้เก็บมันไว้
แม้จะอยู่ไกลก็จะเหมือนใกล้กัน