กลอนรักสั้นๆน่าสนใจ

กาลเวลาผ่านไปไม่สิ้นสุด
ไม่เคยหยุดอยู่กับ ณ ตรงไหน
แต่ความรักอาจหยุดลง ณ จุดใด
เหมือนที่ฉันหยุดใจไว้ที่เธอ

ช่วงแรกแห่งความรัก
คือรู้จักและทักทาย
ยิ้มมายิ้มไป
แล้วมอบหัวใจให้กันและกัน

วันนั้น กับวันนี้
วันที่ผ่านมาเนิ่นนาน
วันวาน กับวันหวาน
ตลอดกาลยังคงเดิม

ได้แต่นั่งมองเธอจากด้านหลัง
ได้แต่หวังว่าเธอจะมีใจ
ได้แตคิดว่าเธอไม่มีใคร
จนสุดท้ายก็ได้แต่แอบรักเธอ

บรรจงถ่ายทอด ความคิดถึง
ด้วยถ้อยคำซึ้ง ๆ ส่งไปหา
แม้ไม่ได้ส่งไป ทุกเวลา
แต่ทุกคราเป็นความรู้สึก มาจากใจ

เกลียดตัวเองยิ่งนัก
แค่เข้าไปทักก็ไม่กล้า
เลยแต่งกลอนบทนี้ขึ้นมา
แทนคำบอกว่าห่วงใย

ขอบคุณน่ะ..คนแห่งความรัก
ขอบคุณสำหรับการฟูมฟัก..เอาใจใส่
ขอบคุณวันเวลาที่เธอผ่านเข้ามาในหัวใจ
ขอตอบแทนด้วยคำนี้ได้ไหม...ฉันรักเธอ

เมื่อความรักทำให้คนเป็นทุกข์
แล้วสุขที่แท้จริงมันคืออะไร
เมื่อความรักทำให้เราไม่เข้าใจ
แล้วทำไหมถึงยังต้องการมันอีก

ความรักคือทุกอย่าง
คือการสร้าง คือการทำลาย
คือความเข้มแข็ง คือความอ่อนไหว
คือเหตุผลมากมายที่ไร้ซึ่งนิยาม