กลอนรักสั้นๆน่าสนใจ

เกลียดตัวเองยิ่งนัก
แค่เข้าไปทักก็ไม่กล้า
เลยแต่งกลอนบทนี้ขึ้นมา
แทนคำบอกว่าห่วงใย

เมื่อมีรักรู้ว่ารักนั้นมีค่า
เมื่อสิ้นรักรู้ว่ารักนั้นยิ่งใหญ่
เมื่อมีเธอรู้ว่าเธออยู่ที่ใจ
เมื่อจากไกลรู้ว่าใจอยู่ที่เธอ

บ่ายหนึ่งคิดถึงเธอ
บ่ายสองละเมออยากเจอหน้า
บ่ายสามยังห่วงใยทุกเวลา
บ่ายสี่ห้านั่งบ้าอยู่คนเดียว

ถึงคุณมีใครก็ช่าง
ถึงไม่ได้อยู่เคียงข้างก็ไม่อ่อนไหว
เพราะเพียงแค่รักคุณอยู่ในใจ
ไม่ว่าอยู่ไหนก็สุขใจเสมอนาน

ขอให้เรามั่นใจในกันและกัน
สร้างสายใยความผูกพันที่ยิ่งใหญ่
เพียงเธอกับฉันมีรักที่จริงใจ
กลัวอะไรกับพรุ่งนี้ที่จะมา..

ความรักที่ฉันมี
ความรู้สึกดีๆที่ฉันให้
ไม่อาจคำนวณได้เป็นค่าใด
เพราะมันมากมายเหลือเกิน

อยากรักเธอเท่าฟ้า
แต่ก็ไม่รู้ว่าฟ้ากว้างแค่ไหน
เอาเป็นว่ารักเธอหมดหัวใจ
และไม่เคยรักใครเท่าเธอ

คิดถึงเธอเหลือเกินคนไกล
เธอคิดถึงฉันบ้างไหมคนดี
ระยะทางห่างกันแบบนี้
เธอจะมีความรู้สึกเช่นไร

รักเธอ แค่ไหน อย่ารู้
อย่าดู อย่าคิด แค่เห็น
รู้ไป เท่านั้น เดี๋ยวเซ็ง
รู้ไว้ ที่เห็น รักเธอ