กลอนรักสั้นๆน่าสนใจ

แค่ความผูกพันวันละนิด
มันค่อย ๆ เพิ่มค่าจนวันนี้
และมันจะยิ่งเพิ่มค่าทบทวี
ยิ่งห่างยิ่งดี
ความคิดถึงที่มีก็เพิ่มตาม

เกลียดตัวเองยิ่งนัก
แค่เข้าไปทักก็ไม่กล้า
เลยแต่งกลอนบทนี้ขึ้นมา
แทนคำบอกว่าห่วงใย

สายลมพัดพาใจล่องลอยออกไป
ขอพรุ่งนี้ฉันยังมีเธอ
และฉันเก็บสิ่งดีที่เธอนั้นมีให้จดจำ
อยากบอกเธอสักล้านคำว่ารักเธอ

ยิ่งรู้จักยิ่งรักมาก
และยิ่งอยากอยู่ชิดใกล้
ยิ่งพูดคุยยิ่งถูกใจ
ใช่แล้วเธอคนในฝัน

คิดถึงเธอทุกวันใจพร่ำเพ้อ
คิดถึงเธอทุกวันใจเพ้อหา
คิดถึงเธอทุกวันทุกเวลา
แต่ตอนนี้ผมขอลาต้องเข้านอน

ถามหาความรักว่าอยู่ไหน
อยู่ไกลที่ฟากฟ้ากว้าง
หรืออยู่สุดท้ายที่ปลายทาง
หรืออยู่ข้างๆใจเธอ

คิดถึงคือความทุกข์
ความสุขคือได้อยู่ใกล้
กำแพงคือระยะทางที่ห่างไกล
แต่มิอาจกั้นหัวใจให้ห่างกัน

ใน 1 ปี 1 วัน และ 1 หน
มี 1 คน 1 ใจ ใน 1 รัก
แต่ 1 สิ่ง 1 อย่าง ที่รู้จัก
คือ 1 รัก 1 ใจ ใน 1 คน

รักแท้ไม่ต้องแย่งชิง
รักจริงต้องยอมปล่อยไป
ตัดกระดาษต้องใช้กรรไกร
ตัดใจต้องใช้นำตา