กลอนรักสั้นๆน่าสนใจ
เกลียดตัวเองยิ่งนัก
แค่เข้าไปทักก็ไม่กล้า
เลยแต่งกลอนบทนี้ขึ้นมา
แทนคำบอกว่าห่วงใย
รักแท้ไม่ต้องแย่งชิง
รักจริงต้องยอมปล่อยไป
ตัดกระดาษต้องใช้กรรไกร
ตัดใจต้องใช้นำตา
เป็นเพียง ผู้ชาย ธรรมดา
ไม่ใช่ ซานต้า ที่ไหน
มีของขวัญ คริสมาสต์ ให้เธอไป
เป็นหัวใจ สีแดงแดง อมชมพู
อยากโปรยรักขึ้นไปบนท้องฟ้า
เธอจะได้รู้ว่ามันมากแค่ไหน
ให้เธอได้เก็บมันไว้
แม้จะอยู่ไกลก็จะเหมือนใกล้กัน
ถามหาความรักว่าอยู่ไหน
อยู่ไกลที่ฟากฟ้ากว้าง
หรืออยู่สุดท้ายที่ปลายทาง
หรืออยู่ข้างๆใจเธอ
แค่ความรู้สึกที่อ่อนไหว
มันเบ่งบานอยู่ในใจของเธอและฉัน
เฝ้าถนอมให้เติบโตขึ้นทุกวัน
ให้ป็นความผูกพันธ์ระหว่างใจ
อยู่ไกลกันตั้งขนาดนี้
กลัวเธอจะไปมีใครคนใหม่
คำสัญญายังจำได้หรือเปล่า
คนไกลที่บอกว่าจะฝากใจไว้ให้กัน
ฉันอาจไม่ดีอย่างใครๆ
แต่ทำไมต้องเป็นเหมือนอย่างเขา
ฉันก็เป็นของฉันอย่างนี้มานานเนา
แต่มีรักใหญ่เท่าท้องนภา...
รักแรกมันแยกยาก
รักมากมันยากแยก
รักเธอคือคนแรก
ถ้าจะแยกมันคงยาก
