กลอนรักสั้นๆน่าสนใจ

บอกตัวเองไม่ถูกเหมือนกัน
เธอมีอะไรสำคัญกว่าใครคนไหน
ทุกเวลานาทีที่ผ่านไป
ใจจึงไม่เคยลืมเธอได้เลย

…เป็นความจริงที่ว่า…
น้ำและฟ้าไม่อาจมาพบกันได้
แต่น้ำ…ยังคงสะท้อนภาพฟ้าแม้ห่างไกล
แล้วเราจะหวั่นไปไย…ถ้าใจส่งถึงกัน

รักนะไม่กล้าบอก
กลัวเธอบอกว่าไม่รัก
คำนี้ฉันกลัวนัก
กลัวอกหักเพราะรักเธอ

ไม่อยากเป็นเพียงคนไกลห่าง
ได้ใกล้ชิดเธอบ้าง แค่ในฝัน
เหมือนใจของเราไม่มีกันและกัน
ทั้งที่ความจริงนั้นใจของฉันมีแต่เธอ

ส่วนลึกคือหัวใจ ส่วนในคือความฝัน
ส่วนเธอคือคนสำคัน ส่วนชั้นคิดถึงเธอ

เกลียดตัวเองยิ่งนัก
แค่เข้าไปทักก็ไม่กล้า
เลยแต่งกลอนบทนี้ขึ้นมา
แทนคำบอกว่าห่วงใย

บรรจงถ่ายทอด ความคิดถึง
ด้วยถ้อยคำซึ้ง ๆ ส่งไปหา
แม้ไม่ได้ส่งไป ทุกเวลา
แต่ทุกคราเป็นความรู้สึก มาจากใจ

วันนี้ได้พบหน้า
รู้สึกเลยว่าโลกแจ่มใส
แปลกจริงที่คนบางคนทำไม
ช่างมีอิทธิพลต่อหัวใจของใครบางคน

เธอคือใคร ทำใจฉันไหวหวั่น
ใครคือเธอ คน นั้นในใจนี้
เธอมีใจ ให้ฉันไหมนะคนดี
ใจมีเธอคน นี้เพียงคนเดียว