กลอนรักสั้นๆน่าสนใจ
นั่งมองดาวบนฟ้า
ส่งความห่วงหาไปให้
ข้ามน้ำทะเลเขาที่ยาวไกล
ให้ใจอีกใจที่ไกลกัน
ฉันรักเธอเท่าฟ้าและอากาศ
ฉันรักเธอเท่าถาดใส่ขนม
ฉันรักเธอเท่าขวดใส่ลูกอม
ฉันรักเธอเท่าโหลกลมๆที่ใส่หัวใจ
เป็นเพียง ผู้ชาย ธรรมดา
ไม่ใช่ ซานต้า ที่ไหน
มีของขวัญ คริสมาสต์ ให้เธอไป
เป็นหัวใจ สีแดงแดง อมชมพู
ความรักคือทุกอย่าง
คือการสร้าง คือการทำลาย
คือความเข้มแข็ง คือความอ่อนไหว
คือเหตุผลมากมายที่ไร้ซึ่งนิยาม
เกลียดตัวเองยิ่งนัก
แค่เข้าไปทักก็ไม่กล้า
เลยแต่งกลอนบทนี้ขึ้นมา
แทนคำบอกว่าห่วงใย
ความรู้สึกดี ๆ ที่มีให้เธอ
ไม่ใช่เพียงพลั้งเผลอเพราะความเหงา
แต่หล่อหลอมจากความฝันอันบางเบา
กระซิบฝากสายลมหนาวว่ารักเธอ
แม้นไม่ได้พบหน้า
แต่เชื่อเถอะว่ายังคิดถึงเสมอ
ยังห่วงใยแม้ไม่เจอ
ก็ยังคิดถึงเธอตลอดไป
ฉันรักเธอ เธอก็รู้อยู่แก่จิต
เธอจะคิดรักฉันบ้าง มั้ยหนอ
ถ้าเธอคิดรักฉันฉันจะรอ
ฉันจะขอรักเธอ เพียงผู้เดียว
รักแรกมันแยกยาก
รักมากมันยากแยก
รักเธอคือคนแรก
ถ้าจะแยกมันคงยาก
