กลอนให้กําลังใจตัวเองน่าสนใจ

แม้ฟ้ายังมืดครึ้มคลุมเครืออยู่
แต่ก็รู้ว่าผ่านการไปต่อ
อุปสรรคอาจมีอย่ารีรอ
แค่หยุดท้อก็วิ่งฉิวปลิวตามลม

อย่ากลัวที่จะเผชิญ กับความจริง

ล้มได้ แต่ต้องลุกเอง

รอยเท้าที่ยาวไกล เมื่อมองกลับไป
บ่งบอกได้ในผลงาน บางรอยอาจมีชำรุด
เพราะสะดุด จุดขวากหนาม ฟันฝ่าจนรอยงาม
เก็บเป็นนิยามของความภูมิใจ

มองปัญหา
ให้เหมือนกับเม็ดทราย
ถึงจะเยอะมากมาย
แต่เม็ดทรายก็เล็กนิดเดียว

ลองถามตัวเองดูซิว่า
วันนี้คุณสู้แล้วหรือยัง
ถ้ายังก็สู้ซะ

บอกว่าใช่จึงเชื่อเหลือจะฝืน
จึงหยัดยืนครั้งใหม่ไม่เคอะเขิน
ความท้าทายหลายหลากหากเผชิญ
จะเอื้้อนเอิ้นโอบอุ้มคุ้มค่ารอ

อย่ากลัว การเริ่มต้นใหม่
และอย่าแคร์ สายตาใคร
ตราบใดที่เรา ยังหายใจ
ด้วยจมูกของเราเอง

คนที่ใช้ชีวิตคุ้มค่า คือ
คนที่ได้ทำในสิ่งที่อยากทำ
ไม่ใช่เพราะได้ทำ
ในสิ่งที่คนอื่นอยากให้ทำ