กลอนให้กําลังใจตัวเองน่าสนใจ

ฝันมันอาจจะไกลไป แต่ถ้าเราพยายาม มันจะใกล้แค่เอื้อมมือ

หัวใจของการเดินทาง
ไม่ได้อยู่ที่จุดหมาย
หากอยู่ที่ประสบการณ์
สองข้างทางมากกว่า

หนึ่งสมอง สองมือ ต้องไขว่คว้า
เมื่อมีปัญหา ขึ้นมา ต้องแก้ไข
เหนื่อยและท้อ ขอพักหน่อย ไม่เป็นไร
ให้มีแรง ลุกขึ้นใหม่ ได้อีกครา

รอยเท้าที่ยาวไกล เมื่อมองกลับไป
บ่งบอกได้ในผลงาน บางรอยอาจมีชำรุด
เพราะสะดุด จุดขวากหนาม ฟันฝ่าจนรอยงาม
เก็บเป็นนิยามของความภูมิใจ

ถึงเวลาแล้วคนดี
ที่ต่างคนต่างมีทางต้องไกล
อย่าเสียดายเวลารักษาจิตใจ
ให้เข้มแข็งกับสิ่งใหม่ที่ต้องเผชิญ

หนึ่งสมอง สองมือต้องไขว่คว้า
เมื่อมีปัญหา ขึ้นมาต้องแก้ไข
เหนื่อยและท้อ ขอพักหน่อยไม่เป็นไร
ให้มีแรง ลุกขึ้นใหม่ได้อีกครา

ไม่มีใครในโลกไม่เคยแพ้
คนที่แย่เค้ายังผ่านมันมาได้
เรื่องของเราจิ๊บจ๊อยง่ายจะตาย
เรื่องง่ายๆเดี๋ยวก็ผ่านไปได้เอง

จึงเชิดหน้าขึ้นสูงดุจยูงสวย
ศรัทธาช่วยปกป้องประคองข่ม
วางความทุกข์ความยากหักอารมณ์
ความสุขสมลึกซึ้งจึ่งก่อตัว

เธอใจยอกชอกช้ำแสนลำบาก
รับรู้จากแววตาว่าอ่อนไหว
ขอเป็นเพื่อนเคียงข้างเดินทางไกล
เหนื่อยแค่ไหนกับปัญหาร่วมฝ่าฟัน