กลอนให้กําลังใจตัวเองน่าสนใจ

ทางข้างหน้าลางเลือนเหมือนว่างเปล่า
แดดจะเผาผิวผ่อง เธอหมองไหม้
ที่ตรงนั้นมีหุบเหว มีเปลวไฟ 
ถ้าอ่อนแอจะฝ่าไป อย่างไรกัน

จากบ้านนอก คอกนา มาเมืองหลวง
เด็กท้องทุ่ง หน้าใสก่วงมีความหวัง
สู้ชีวิต ไปพลาง ๆ ตามลำพัง
พรุ่งนี้มั๊ง ตัวข้าจะคว้าดาว

อย่าหยุดฝัน อย่าหยุดคิด ตราบใดที่ยังมีชีวิตอยู่

ใช้เวลาให้เหมือนว่า
วันนี้เป็นวันสุดท้าย
แล้วเราจะตัดสินใจ
อะไรได้ง่ายขึ้น

คนเราก็เป็น แบบนี้ กันทั้งนั้น
มีสุขสันต์ โศกเศร้า เท่ากันแหละหนา
ความสำเร็จ แต่ละครั้ง กว่าจะได้มา
ต้องแลกด้วย เหงื่อและน้ำตา แทบทุกคน

รอยเท้าที่ยาวไกล เมื่อมองกลับไป
บ่งบอกได้ในผลงาน บางรอยอาจมีชำรุด
เพราะสะดุด จุดขวากหนาม ฟันฝ่าจนรอยงาม
เก็บเป็นนิยามของความภูมิใจ

อุปสรรคมีไว้ให้ข้าม
ขวากหนามมีไว้ให้ฟันฝ่า
อยู่ที่เราแล้วล่ะว่าจะข้าม
และฟันฝ่ามันไปยังไง

ความสำเร็จของคน
ไม่ได้เกิดจากสวรรค์
ไม่ได้เกิดจากโชคชะตา
แต่เกิดจากการฝึกฝน
อย่างจริงจังและสม่ำเสมอ

ค่อยๆทำไปทีละนิดแล้วชีวิตจะดีเอง