กลอนให้กําลังใจตัวเองน่าสนใจ

แม้ฟ้ายังมืดครึ้มคลุมเครืออยู่
แต่ก็รู้ว่าผ่านการไปต่อ
อุปสรรคอาจมีอย่ารีรอ
แค่หยุดท้อก็วิ่งฉิวปลิวตามลม

รอยเท้าที่ยาวไกล เมื่อมองกลับไป
บ่งบอกได้ในผลงาน บางรอยอาจมีชำรุด
เพราะสะดุด จุดขวากหนาม ฟันฝ่าจนรอยงาม
เก็บเป็นนิยามของความภูมิใจ

จากบ้านนอก คอกนา มาเมืองหลวง
เด็กท้องทุ่ง หน้าใสก่วงมีความหวัง
สู้ชีวิต ไปพลาง ๆ ตามลำพัง
พรุ่งนี้มั๊ง ตัวข้าจะคว้าดาว

ลมหายใจมีไว้ให้ความหวัง
สร้างพลังดวงจิตอย่าคิดถอย
อย่าอยู่อย่างชีวิตที่เลื่อนลอย
โหยละห้อยเสียกาลและเวลา

จงเรียนรู้อดีตเพื่อความสำเร็จในอนาคต ไม่ใช่เป็นบ่วงที่ยึดคุณไว้ทั้งชีวิต

คนเรา ไม่ต้องเก่งไปทุกอย่าง
แต่จงสนุกกับงานทุกชิ้น ที่ได้ทำ

อนาคตที่สดใส
อยู่ไม่ไกลแค่เอื้อมมือ
พยายามเท่านั้นถึงจะชนะ

ถ้าล้มจงลุกอย่าทุกท้อ
จงสานต่อความฝันอันยิ่งใหญ่
แม้วันนี้ไม่มีสิทธ์พิชิตชัย
ก็ยังมีวันใหม่ให้ท้าทาย

วันนี้ยิ้มเต็มหน้าแววตาใส
ก้าวต่อไปจะผ่านการทำชั่ว
อาจจะร้ายแต่ไม่เลวเหลวมืดมัว
ไม่หวาดกลัวพร้อมสู้สู้เหมือนเคย