กลอนให้กําลังใจตัวเองน่าสนใจ
จากบ้านนอก คอกนา มาเมืองหลวง
เด็กท้องทุ่ง หน้าใสก่วงมีความหวัง
สู้ชีวิต ไปพลาง ๆ ตามลำพัง
พรุ่งนี้มั๊ง ตัวข้าจะคว้าดาว
เธอใจยอกชอกช้ำแสนลำบาก
รับรู้จากแววตาว่าอ่อนไหว
ขอเป็นเพื่อนเคียงข้างเดินทางไกล
เหนื่อยแค่ไหนกับปัญหาร่วมฝ่าฟัน
อย่าเป็นคนเก่งที่แล้งน้ำใจ
แต่จงเป็นคนธรรมดาทั่วไป
ที่มีน้ำใจ และไม่เห็นแก่ตัว
อย่าหยุดเพื่อรอโอกาส แต่จงออกไปคว้าโอกาส
คนเรา ไม่ต้องเก่งไปทุกอย่าง
แต่จงสนุกกับงานทุกชิ้น ที่ได้ทำ
ชาร์จแบตให้ใจเสียก่อน
ให้พักให้ผ่อนเสียบ้าง
หยุดไว้ให้ใจมีพลัง
ให้ชีวิตยังมีหวังเดินต่อไป
เรามีสิทธิที่จะพูด มีสิทธิที่จะเขียน แต่ไม่มีสิทธิ ที่จะทำให้ใครรู้สึกเสียใจ ในคำพูดของเรา
อุปสรรคมีไว้ให้ข้าม
ขวากหนามมีไว้ให้ฟันฝ่า
อยู่ที่เราแล้วล่ะว่าจะข้าม
และฟันฝ่ามันไปยังไง
ไม่มีคำว่าแพ้ถ้าเราสู้
และเรียนรู้สิ่งที่ทำนั้นให้ได้
ค่อยๆคิดค่อยๆแก้ปรับปรุงไป
เราจะคว้าเส้นชัยในสักวัน
