กลอนให้กําลังใจตัวเองน่าสนใจ

อย่ากลัวที่จะเผชิญ กับความจริง

รอยเท้าที่ยาวไกล เมื่อมองกลับไป
บ่งบอกได้ในผลงาน บางรอยอาจมีชำรุด
เพราะสะดุด จุดขวากหนาม ฟันฝ่าจนรอยงาม
เก็บเป็นนิยามของความภูมิใจ

จากบ้านนอก คอกนา มาเมืองหลวง
เด็กท้องทุ่ง หน้าใสก่วงมีความหวัง
สู้ชีวิต ไปพลาง ๆ ตามลำพัง
พรุ่งนี้มั๊ง ตัวข้าจะคว้าดาว

แรงผลักดันของชีวิต คือกำลังใจ

อย่าตั้งความหวังไว้กับใครบางคน เพราะเขาอาจจะทำให้เราเสียใจก็ได้

ถ้ามัน เหนื่อยล้า
จนก้าวขา เดินไม่ไหว
ก็จง หยุดพัก สักนิด ค่อยคิดสู้ใหม่
ดีกว่า ฝืน เดินต่อไป แล้วต้อง ล้มลง

วันที่ไม่มีเสียงหัวเราะ เป็นวันที่ไร้ค่า

หัวใจของการเดินทาง
ไม่ได้อยู่ที่จุดหมาย
หากอยู่ที่ประสบการณ์
สองข้างทางมากกว่า

ประสบการณ์คือ สิ่งที่มีค่ามากที่สุด ถ้ามีโอกาสจงคว้าไว้อย่าได้เฉื่อยชาเด็ดขาด