กลอนให้กําลังใจตัวเองน่าสนใจ

หนึ่งสมอง สองมือ ต้องไขว่คว้า
เมื่อมีปัญหา ขึ้นมา ต้องแก้ไข
เหนื่อยและท้อ ขอพักหน่อย ไม่เป็นไร
ให้มีแรง ลุกขึ้นใหม่ ได้อีกครา

ยอมโง่ไม่กี่วินาที เพื่อถามในสิ่งที่ไม่รู้ ดีกว่าโง่ตลอดชีวิตโดยที่ไม่ถาม

หนึ่งหยดน้ำร่วงหล่นบนพื้นหญ้า
ไหลรวมเป็นสาขาสู่แม่น้ำ
รวมทุกสายสู่ท้องทะเลคราม
เหมือนหนึ่งความพยายามจะก้าวไกล

คนอื่นไม่ให้โอกาสเรา
ยังไม่น่าเศร้าเท่ากับ
เราไม่ให้โอกาสตัวเอง

สิ่งไม่คาดคิดเกิดขึ้นได้เสมอตราบใดที่ยังมีชีวิตอยู่

ด้วยสองมือสองเท้าที่ก้าวมั่น
จะสร้างฝันด้วยแรงอันแข็งขืน
จะคว้าจันทร์งาม ยามค่ำคืน
จะหยัดยืนปีนไปให้ถึงดาว

ความเชื่อขั้นสุดจุดศรัทธา
ใช่มนตราอาถรรพณ์ขั้นไหนไหน
ความเชื่อก่อเกิดกำเนิดใน
กลางแก่นใจก่อศรัทธากล้าก้าวเดิน

ปัญหาทุกอย่าง
ล้วนอยู่ที่ตัวเราทั้งสิ้น
ยินดีกับสิ่งที่ได้มา
และยอมรับกับสิ่งที่เสียไป

แรงผลักดันของชีวิต คือกำลังใจ