กลอนให้กําลังใจตัวเองน่าสนใจ

อนาคตเป็นอย่างไรใครจะรู้
แต่ให้สู้เพื่อไปสู่สิ่งที่ฝัน
แม้เวลาอาจพาใจให้ลืมกัน
สำหรับฉันไม่มีวันจะเปลี่ยนไป

จากบ้านนอก คอกนา มาเมืองหลวง
เด็กท้องทุ่ง หน้าใสก่วงมีความหวัง
สู้ชีวิต ไปพลาง ๆ ตามลำพัง
พรุ่งนี้มั๊ง ตัวข้าจะคว้าดาว

ปัญหานั้นเกิดขึ้นได้ก็แก้ได้
ไม่มีใครจมปัญหาอยู่ตลอด
จงสู้ไปแล้วเราจะต้องรอด
อย่าได้ถอดใจท้อเดินต่อไป

คนเราก็เป็น แบบนี้ กันทั้งนั้น
มีสุขสันต์ โศกเศร้า เท่ากันแหละหนา
ความสำเร็จ แต่ละครั้ง กว่าจะได้มา
ต้องแลกด้วย เหงื่อและน้ำตา แทบทุกคน

กระจกไม่เคยดูถูกใคร
มีแต่คนที่ไม่มั่นใจ ที่ดูถูกตัวเอง

ลมหายใจมีไว้ให้ความหวัง
สร้างพลังดวงจิตอย่าคิดถอย
อย่าอยู่อย่างชีวิตที่เลื่อนลอย
โหยละห้อยเสียกาลและเวลา

ใครจะดูถูกเรา
ก็ปล่อยให้เค้าดูถูกไป
แต่จงท่องให้ขึ้นใจ
ว่าเราจะไม่ดูถูกตัวเอง

จงเติบโต จากความผิดพลาด
จงเฉลียวฉลาด จากความผิดหวัง
จงเมตตา กับความรู้สึกที่เกลียดชัง

ยิ่งมีคนดูถูก เหยียดหยาม มากเท่าไหร่ ก็ยิ่งต้องต่อสู้มากเท่านั้น