กลอนให้กําลังใจตัวเองน่าสนใจ
ความเชื่อขั้นสุดจุดศรัทธา
ใช่มนตราอาถรรพณ์ขั้นไหนไหน
ความเชื่อก่อเกิดกำเนิดใน
กลางแก่นใจก่อศรัทธากล้าก้าวเดิน
คนอื่นไม่ให้โอกาสเรา
ยังไม่น่าเศร้าเท่ากับ
เราไม่ให้โอกาสตัวเอง
เหนื่อยบ้างไหมที่เดินมาถึงวันนี้
อาจอ่อนล้าเบื่อบ้างเป็นบางที
อย่าท้อเลยคนดีขอให้ทน
อนาคตเป็นอย่างไรใครจะรู้
แต่ให้สู้เพื่อไปสู่สิ่งที่ฝัน
แม้เวลาอาจพาใจให้ลืมกัน
สำหรับฉันไม่มีวันจะเปลี่ยนไป
คนเราก็เป็น แบบนี้ กันทั้งนั้น
มีสุขสันต์ โศกเศร้า เท่ากันแหละหนา
ความสำเร็จ แต่ละครั้ง กว่าจะได้มา
ต้องแลกด้วย เหงื่อและน้ำตา แทบทุกคน
ลมหายใจมีไว้ให้ความหวัง
สร้างพลังดวงจิตอย่าคิดถอย
อย่าอยู่อย่างชีวิตที่เลื่อนลอย
โหยละห้อยเสียกาลและเวลา
เรื่องแค่นี้ถ้าคุณคิดจะแพ้
คุณจะแย่กว่าคนอื่นก็เป็นได้
ก็เพราะมีคนแย่กว่าเรามากมาย
เดินต่อไปหากมือเท้าเรายังมี
ทุกปัญหาใช้เวลาคอยแก้ไข
บางครั้งต้องปล่อยผ่านไปไม่ต้องเห็น
อุปสรรคหนักไปไม่ยากเย็น
ตั้งหัวใจให้เป็นก็ผ่านไป
บอกตัวเองว่าเราต้องไม่แพ้
หากว่าเราตั้งใจแน่ด้วยความหวัง
เอาเป้าหมายมาเติมเป็นพลัง
สิ่งพลาดพลั้งเอามาเป็นบทเรียน
