กลอนให้กําลังใจตัวเองน่าสนใจ

อย่าเป็นคนเก่งที่แล้งน้ำใจ
แต่จงเป็นคนธรรมดาทั่วไป
ที่มีน้ำใจ และไม่เห็นแก่ตัว

รอยเท้าที่ยาวไกล เมื่อมองกลับไป
บ่งบอกได้ในผลงาน บางรอยอาจมีชำรุด
เพราะสะดุด จุดขวากหนาม ฟันฝ่าจนรอยงาม
เก็บเป็นนิยามของความภูมิใจ

แค่เพียงคนคนเดียวทิ้งเราไป
จงอย่าได้เสียใจหมดความหวัง
จงคิดบวกเพื่อจะได้เติมพลัง
ลมหายใจเรายังมีอย่าแพ้ใคร

ถึงเวลาแล้วคนดี
ที่ต่างคนต่างมีทางต้องไกล
อย่าเสียดายเวลารักษาจิตใจ
ให้เข้มแข็งกับสิ่งใหม่ที่ต้องเผชิญ

หัวเราะทุกครั้งเมื่อมีโอกาส กล่าวขอโทษเมื่อคุณต้องทำ และรู้จักปล่อยวาง ในสิ่งคุณไม่สามารถเปลี่ยนแปลงอะไรได้

คนเราก็เป็น แบบนี้กันทั้งนั้น
มีสุขสันต์ โศกเศร้าเท่ากันแหละหนา
ความสำเร็จ แต่ละครั้งกว่าจะได้มา
ต้องแลกด้วย เหงื่อและน้ำตาแทบทุกคน

จึงเชิดหน้าขึ้นสูงดุจยูงสวย
ศรัทธาช่วยปกป้องประคองข่ม
วางความทุกข์ความยากหักอารมณ์
ความสุขสมลึกซึ้งจึ่งก่อตัว

อุปสรรคแค่ไหน ก็ไม่หวั่น
คืนและวันจะโหดร้าย สักเพียงไหน
ร้อยและพัน ปัญหาจะฝ่าไป
เพียงมีเธอ ยิ้มให้ ที่ปลายทาง

สิ่งที่ผ่านไปนั้นผ่านไปนาน
ทิ้งความสุขความหวานให้ผ่านพ้น
อาจจะต้องทนเหงาเศร้าทุกข์ทน
ก็นี่แหละ..ชีวิตคนต้องทำใจ