กลอนให้กําลังใจตัวเองน่าสนใจ

หัวใจของการเดินทาง
ไม่ได้อยู่ที่จุดหมาย
หากอยู่ที่ประสบการณ์
สองข้างทางมากกว่า

ทางข้างหน้าลางเลือนเหมือนว่างเปล่า
แดดจะเผาผิวผ่อง เธอหมองไหม้
ที่ตรงนั้นมีหุบเหว มีเปลวไฟ 
ถ้าอ่อนแอจะฝ่าไป อย่างไรกัน

ให้ตัวเราเป็นดั่งลูกศร แล้วมุ่งสู่เป้าหมายที่หวังไว้ให้ได้

ยิ่งมีคนดูถูก เหยียดหยาม มากเท่าไหร่ ก็ยิ่งต้องต่อสู้มากเท่านั้น

เรามีสิทธิที่จะพูด มีสิทธิที่จะเขียน แต่ไม่มีสิทธิ ที่จะทำให้ใครรู้สึกเสียใจ ในคำพูดของเรา

แม้ไม่ได้ทุกอย่างที่หวังไว้
ก็มั่นใจในคุณค่ามหาศาล
หนึ่งส่วนจากเศษฝันเมื่อวันวาน
อาจสร้างงานเกียรติยศปรากฎไกล

ทำดีไม่จำเป็นต้องมีคนเห็น แค่รู้ว่าทำดีแล้วแค่นั้นพอ

ถ้าเราไม่เชื่อมั่นในตัวเอง แล้วใครจะมาเชื่อมั่นในตัวเราล่ะ 

ไม่มีใครในโลกไม่เคยแพ้
คนที่แย่เค้ายังผ่านมันมาได้
เรื่องของเราจิ๊บจ๊อยง่ายจะตาย
เรื่องง่ายๆเดี๋ยวก็ผ่านไปได้เอง