กลอนให้กําลังใจตัวเองน่าสนใจ

ล้มได้ แต่ต้องลุกเอง

มีเม็ดทรายนับไม่ถ้วนจำนวนทราย
คนทั้งหลายนับไม่ถ้วนในคุณค่า
ทรายจะแกร่งก็เพราะผ่านกาลเวลา
คนจะกล้าก็เพราะผ่านความอดทน

รอยเท้าที่ยาวไกล เมื่อมองกลับไป
บ่งบอกได้ในผลงาน บางรอยอาจมีชำรุด
เพราะสะดุด จุดขวากหนาม ฟันฝ่าจนรอยงาม
เก็บเป็นนิยามของความภูมิใจ

สิ่งที่เราทำวันนี้ใครไม่เห็น
สิ่งที่เราอยากจะเป็นดั่งที่หวัง
แต่เราจงขับเคลื่อนสู้ด้วยพลัง
ทุกๆครั้งเราจะก้าวไปกว่าเดิม

กระจกไม่เคยดูถูกใคร
มีแต่คนที่ไม่มั่นใจ ที่ดูถูกตัวเอง

ชีวิตมีขึ้นๆ ลงๆ
อย่าตั้งความหวังอะไรไว้มาก
เพราะถ้าพลาดแล้วจะเสียใจ

อย่าให้คนอื่นมาบงการชีวิตเรา เราต้องบงการชีวิตตนเอง

ไม่มีอะไรเสียเวลาไปมากกว่า
การคิดที่จะย้อนกลับไปแก้ไขอดีต

ถ้าเราผิดอย่าเถียง เพราะคำพูดทุกคำ จะเป็นตัวผูกมัดตัวเราเอง