กลอนให้กําลังใจตัวเองน่าสนใจ

รอยเท้าที่ยาวไกล เมื่อมองกลับไป
บ่งบอกได้ในผลงาน บางรอยอาจมีชำรุด
เพราะสะดุด จุดขวากหนาม ฟันฝ่าจนรอยงาม
เก็บเป็นนิยามของความภูมิใจ

ไม่มีคำว่าแพ้ถ้าเราสู้
และเรียนรู้สิ่งที่ทำนั้นให้ได้
ค่อยๆคิดค่อยๆแก้ปรับปรุงไป
เราจะคว้าเส้นชัยในสักวัน

อย่าเป็นคนเก่งที่แล้งน้ำใจ
แต่จงเป็นคนธรรมดาทั่วไป
ที่มีน้ำใจ และไม่เห็นแก่ตัว

หนึ่งสมอง สองมือ ต้องไขว่คว้า
เมื่อมีปัญหา ขึ้นมา ต้องแก้ไข
เหนื่อยและท้อ ขอพักหน่อย ไม่เป็นไร
ให้มีแรง ลุกขึ้นใหม่ ได้อีกครา

สิ่งที่ผ่านไปนั้นผ่านไปนาน
ทิ้งความสุขความหวานให้ผ่านพ้น
อาจจะต้องทนเหงาเศร้าทุกข์ทน
ก็นี่แหละ..ชีวิตคนต้องทำใจ

เรามีสิทธิที่จะพูด มีสิทธิที่จะเขียน แต่ไม่มีสิทธิ ที่จะทำให้ใครรู้สึกเสียใจ ในคำพูดของเรา

วันที่เหนื่อยหน่ายอ่อนล้า
ไม่รู้จะหันหน้าไปพึ่งใครคนไหน
ลองนึกย้อนถึงความอาทรห่วงใย
กับความสนุกสดใสที่ผ่านมา

ไม่มีใครในโลกไม่เคยแพ้
คนที่แย่เค้ายังผ่านมันมาได้
เรื่องของเราจิ๊บจ๊อยง่ายจะตาย
เรื่องง่ายๆเดี๋ยวก็ผ่านไปได้เอง

วันนี้ยิ้มเต็มหน้าแววตาใส
ก้าวต่อไปจะผ่านการทำชั่ว
อาจจะร้ายแต่ไม่เลวเหลวมืดมัว
ไม่หวาดกลัวพร้อมสู้สู้เหมือนเคย