กลอนให้กําลังใจตัวเองน่าสนใจ

ด้วยสองมือสองเท้าที่ก้าวมั่น
จะสร้างฝันด้วยแรงอันแข็งขืน
จะคว้าจันทร์งาม ยามค่ำคืน
จะหยัดยืนปีนไปให้ถึงดาว

เปลี่ยนคำ ด่าว่า ให้เป็น สติ
เปลี่ยนคำ ตำหนิ ให้เป็น วิชา
เปลี่ยนคำ ดูถูก ให้เป็น ปรัชญา
เปลี่ยนคำ นินทา ให้เป็น คติสอนใจ

อนาคตจะดีแน่ ถ้าเรามีความพยายาม

อนาคตยังอีกไกล
ฝันไว้อย่างไรขอให้ไปให้ถึง
ในยามท้อยังมีเราอีกคนหนึ่ง
เราคนนี้ซึ่งคอยให้กำลังใจ

รอยเท้าที่ยาวไกล เมื่อมองกลับไป
บ่งบอกได้ในผลงาน บางรอยอาจมีชำรุด
เพราะสะดุด จุดขวากหนาม ฟันฝ่าจนรอยงาม
เก็บเป็นนิยามของความภูมิใจ

ถ้าเรายังไม่ได้สู้
แล้วเราจะท้อทำไม

ถ้ามัน เหนื่อยล้า
จนก้าวขา เดินไม่ไหว
ก็จง หยุดพัก สักนิด ค่อยคิดสู้ใหม่
ดีกว่า ฝืน เดินต่อไป แล้วต้อง ล้มลง

คนเรา ไม่ต้องเก่งไปทุกอย่าง
แต่จงสนุกกับงานทุกชิ้น ที่ได้ทำ

ประสบการณ์ชีวิตคือ การเรียนรู้จากสิ่งรอบข้าง